Barry Louis Larkin (ur. 28 kwietnia 1964) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika przez 19 sezonów w Cincinnati Reds. Srebrny medalista z Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles w 1984 roku.
Przebieg kariery Larkin studiował na University of Michigan, gdzie w latach 1984–1985 grał w drużynie Michigan Wolverines. W 1985 został wybrany w pierwszej rundzie draftu z numerem czwartym przez Cincinnati Reds i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Denver Zephyrs, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 13 sierpnia 1986 w meczu przeciwko San Francisco Giants jako pinch hitter, w którym zaliczył RBI. Dwa lata później po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd.
W 1990 wystąpił we wszystkich meczach World Series, w których Reds pokonali Oakland Athletics 4–0. W sezonie 1995 otrzymał nagrodę MVP National League, zaś rok później zdobywając 33 home runy i 36 skradzionych baz, wstąpił do Klubu 30–30. Karierę zakończył w 2004 roku. W maju 2010 numer 16, z którym grał w zespole uniwersyteckim Michigan Wolverines, został zatrzeżony. W 2012 został wybrany do Galerii Sław Baseballu.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 199512× All-Star 1988, 1989, 1990, 1991, 1993, 1994,1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 20043× Gold Glove Award 1994–19969× Silver Slugger Award 1988–1992, 1995–1996, 1998–1999Zwycięzca w World Series 1990Roberto Clemente Award1993Lou Gehrig Memorial Award199430–30 club Baseball Hall of Fame od 2012# 11 zastrzeżony przez Reds2012
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Cincinnati Reds Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Ludzie urodzeni w Cincinnati Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Amerykańscy baseballiści na igrzyskach olimpijskich