Salomon Dykman, także: Szlomo Dykman (, ur. 10 lutego 1917 w Warszawie, zm. 17 marca 1965 w Jerozolimie) – polski i izraelski tłumacz i filolog klasyczny.
Życiorys Urodził się 10 lub 11 lutego 1917 roku w Warszawie. Syn kupca, Samuela Arona oraz nauczycielki hebrajskiego, Sary z domu Frank. Jego wujem był pisarz Abraham Frank. Pochodził z rodziny religijnej o tradycjach rabinackich, jego pierwszym językiem był hebrajski, później nauczył się również języka jidysz oraz polskiego.
W dzieciństwie pobierał nauki w chederze, później uczęszczał do szkoły organizacji Tarbut, a później do gimnazjum „Chinuch”, gdzie w 1934 roku zdał maturę. Następnie podjął studia w zakresie filologii klasycznej na Uniwersytecie Warszawskim, równolegle podjął także studia rabinackie w Instytucie Nauk Judaistycznych w Warszawie.
W 1933 roku debiutował jako tłumacz, publikując na łamach „Chwili Porannej” przekład utworu Nocturno Saula Czernichowskiego. Następnie zajmował się tłumaczeniem twórczości Chaima Nachmana Bialika, publikując je m.in. na łamach tygodnika „Opinia”. Prawdopodobnie do 1936 roku przetłumaczył na język hebrajski całą twórczość Bialika spisaną w języku jidysz. Zajmował się przekładami z języka hebrajskiego i jidysz na polski oraz z polskiego i jidysz na hebrajski. Tłumaczył z jidysz na hebrajski utwory Saula Czernichowskiego, przygotował również tłumaczenia poezji łacińskiej i starogreckiej, m.in. w 1937 roku opublikował tłumaczenia utworów Safony i Archilocha. Przekłady poezji antycznej publikował w większości na łamach hebrajskojęzycznego czasopisma „Dawar”. Tłumaczenia publikował także na łamach gazet „Filary”, „Nowy Dziennik”, „Głos Gminy Żydowskiej”, „Opinia” i „Nasza Opinia”, „Słowo Młodych” oraz „He-Chaluc ha-Cair”. Były to przekłady twórczości Szolema Alejchema, Dawida Fryszmana, Mendele Mojcher Sforima, , Jehudy Halewiego, , , Zalmana Szneura, Mattitjahu Szohama, i Racheli Bluwstein.
W przededniu II wojny światowej prawdopodobnie ukończył przekład hebrajskiej poezji Czernichowskiego i Szneura na polski, nie zostały jednak one wydane i rękopisy zaginęły. Po wybuchu wojny próbował wyjechać do Palestyny, wraz z rodziną przez Wilno i Nieśwież przedostał się na tereny pod okupacją radziecką. Przez dłuższy czas przebywał na Białorusi, gdzie odbył kurs nauczycielski, następnie wyjechał do Kazachstanu. Później został nauczycielem języka hebrajskiego w Bucharze. W 1944 roku władze radzieckie przejęły jego korespondencję dotyczącą ewakuacji do Palestyny, w związku z czym został oskarżony o działalność kontrrewolucyjną i syjonistyczną, został skazany na śmierć, kara została ostatecznie zamieniona na 15 lat katorgi. Odbywał karę w Workucie, gdzie pracował początkowo jako górnik, a następnie m.in. jako tłumacz w kadrach kopalni. W 1955 roku został objęty amnestią.
Podczas pobytu w łagrze nauczył się języka niemieckiego, francuskiego, angielskiego i podstaw perskiego, poznał także Nataszę Dziubin, z którą ożenił się w 1955 roku. Para miała dwójkę dzieci: Olgę (ur. 1956, zmarła jako niemowlę) i (ur. 1958), późniejszego tłumacza i literaturoznawcę. W 1957 roku wyjechał wraz z żoną do Warszawy. W 1958 roku został członkiem Związku Literatów Polskich, pracował jako nauczyciel hebrajskiego oraz przy pracach redakcyjnych w wydawnictwach, m.in. Iskrach, Państwowym Instytucie Wydawniczym i Państwowym Wydawnictwie Naukowym. W latach 1958–1960 publikował na łamach „Naszego głosu” (dodatku do „Fołks Sztyme”) przekłady twórczości m.in. Pesacha Bineckiego, Icchaka Kacenelsona, Ephraima Kishona, Icchoka Lejba Pereca, Dawida Sfarda i Chaima Bialika.
W 1960 roku wraz z rodziną wyjechał do Izraela, zamieszkał w Jerozolimie. Pracował jako tłumacz w wydawnictwie Mosad Bialik, tłumaczył na hebrajski m.in. Eneidę Wergiliusza oraz twórczość Lukrecjusza, Owidiusza, Sofoklesa, Ajschylosa i Horacego. W 1962 roku otrzymał Nagrodę im. Saula Czernichowskiego. Od 1963 roku był członkiem korespondentem Akademii Języka Hebrajskiego. W latach 1963–1965 był wykładowcą na Uniwersytecie w Hajfie, pracował także na jednej z uczelni w Tel Awiwie.
Zmarł nagle, 17 marca 1965 roku. Został pochowany w alei zasłużonych w Jerozolimie. W tym samym roku pośmiertnie został uhonorowany Nagrodą Izraela.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Izraelscy tłumacze Kategoria:Polscy tłumacze literatury hebrajskiej i jidysz Kategoria:Tłumacze na język hebrajski Kategoria:Polscy filolodzy klasyczni Kategoria:Izraelscy naukowcy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Tłumacze na język polski Kategoria:Tłumacze literatury greckiej Kategoria:Polscy tłumacze literatury łacińskojęzycznej Kategoria:Laureaci Nagrody Izraela Kategoria:Polscy redaktorzy Kategoria:Ludzie związani z Bucharą Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Hajfie Kategoria:Ludzie związani z Jerozolimą Kategoria:Ludzie związani z Tel Awiwem Kategoria:Zesłańcy do Workuty Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Żydowscy nauczyciele Kategoria:Polscy nauczyciele języka hebrajskiego Kategoria:Radzieccy nauczyciele