Kaplica loretańska w Nowej Rudzie – barokowa kaplica wzniesiona w latach 1765–1767 z inicjatywy Antona Klambta. W latach 1773–1841 obok budynku utworzono niewielką kalwarię. W latach 1945–1994 kaplica nie była użytkowana, w 1994 roku została wyremontowana i ponownie konsekrowana. Jest to jedyny tego typu obiekt na terenie powiatu kłodzkiego.
Historia Inicjatorem budowy barokowej kaplicy loretańskiej przy ul. Cmentarnej był Anton Klambt, noworudzki sukiennik pochodzący z Broumova. Na pomysł budowy kaplicy wotywnej mógł wpaść m.in. podczas podróży do Włoch. Po otrzymaniu zezwolenia władz i zgody arcybiskupa praskiego Anton Klambt rozpoczął stawianie kaplicy od położenia kamienia węgielnego w 1765 roku. Nie mając wszystkich środków finansowych podróżował w ich poszukiwaniu między innymi po hrabstwie kłodzkim. Budowa trwała dwa lata – do 1767 roku, a konsekracja nastąpiła dopiero rok później, 20 stycznia 1768 roku, z powodu niechęci władz pruskich do tego typu katolickich inicjatyw. Głównymi fundatorami kaplicy byli noworudzcy sukiennicy. W latach 1773–1841 przy budynku utworzono niewielką kalwarię, którą ufundował Jakob Steiner. W roku 1884 przeprowadzono pierwszy remont obiektu, następny wykonano w 1918 roku. Po II wojnie światowej kaplica była opuszczona. Staraniem Fundacji Odnowy Ziemi Noworudzkiej została odremontowana w 1994 roku. Ponownej konsekracji kaplicy dokonał w dniu 15 października 1994 roku ówczesny metropolita wrocławski kard. Henryk Gulbinowicz.
Architektura Kaplica jest barokową budowlą murowaną typu blokowego, wzniesioną na planie prostokąta i nakrytą czterospadowym dachem z sygnaturką. Wejście znajduje się od strony północnej, a jedyne okno usytuowano w ścianie zachodniej. W 1842 roku we wnętrzu budynku podzielonym kratą na dwie części znajdował się ołtarz i stacje drogi krzyżowej. Od południa do kaplicy prowadzą schody z ogrójcem, w którym znajdują się figury modlącego się Jezusa i trzech śpiących apostołów: Jana, Piotra i Jakuba z księgą. Powyżej schodów ustawiono grupę ukrzyżowania z rzeźbami Marii i św. Jana Apostoła po bokach. Na cokole krzyża płaskorzeźba przedstawiającą pelikana karmiącego swoją krwią pisklęta, symbolizującego ofiarę Chrystusa, oraz napis w j. (inicjały fundatora Jakoba Steinera), z rokiem i chronostychem MDCCLXVVIII - 1773. Na postumentach murków po obu stronach schodów znajdowało się siedem aniołków Kaplica loretańska w Nowej Rudzie jest jedynym takim obiektem na terenie powiatu kłodzkiego.
Galeria
Przypisy Według studium hist.-urb. przed pielgrzymką do Rzymu ślubował, że zbuduje kaplicę.
Bibliografia Nowa Ruda studium historyczno-urbanistyczne, T. 2, Iwona Rybka-Ceglecka; współpraca przy katalogu zabytków Magdalena Kirycz, Beata Sebzda; archeologia Maria Sikorska, Donata Wiśniewska; plansze Emilia Dymarska, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, Wrocław, 2001, s. 97 Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, T. 11, pod red. Marka Staffy, Wrocław: Wyd. I-Bis 1995, s. 268–269, . Andrzej Behan: Nowa Ruda. Przewodnik historyczno-turystyczny, Nowa Ruda: Wydawnictwo Maria, 2007, . Nowa Ruda przewodnik, zespół redakcyjny (Andrzej Behan i inni), Nowa Ruda: Fundacja Odnowy Ziemi Noworudzkiej 1995, s. 95–99. OCLC 802616826.
Kategoria:Obiekty sakralne w Nowej Rudzie Nowa Ruda Nowa Ruda Nowa Ruda