Chomiec mongolski, chomik mongolski (Allocricetulus curtatus) – gatunek ssaka z podrodziny chomików (Cricetinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Chomiec mongolski występuje w Rosji (południowa Tuwa), północno-zachodnia i południowa Mongolia oraz północna Chińska Republika Ludowa (północno-wschodnia Sinciang, Mongolia Wewnętrzna, Gansu i Ningxia).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1925 roku amerykański zoolog Glover Morrill Allen nadając mu nazwę Cricetulus migratorius curtatus. Holotyp pochodził z Erenhot, w Mongolii Wewnętrznej, w Chińskiej Republice Ludowej.
W dawniejszych ujęciach systematycznych A. curtatus był synonimem A. eversmanni, ale różnią się wyraźnie od siebie liczbą chromosomów i morfologią. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Allocricetulus: allos „inny, nowy”; rodzaj Cricetulus (chomiczak). curtatus: „skrócony”, od curtare „skrócić”, od curtus „krótki”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 100–130 mm, długość ogona 16–26 mm, długość ucha 15–19 mm, długość tylnej stopy 14–19 mm; masa ciała 30–65 g.
Tryb życia Zamieszkuje głównie stepy i półpustynie. Chomiec mongolski jest aktywny wczesnym wieczorem i nocą. Zjada nasiona i owady. Kopie krótkie nory z kilkoma wyjściami. Na czas zimy gromadzi w nich nasiona. Rozmnaża się od kwietnia. W ciągu roku występują 2–3 mioty po 4–9 młodych.
Zagrożenia Chomcom mongolskim grożą susze oraz degradacja siedlisk spowodowana przez wypas zwierząt, jednak nie dochodzi do spadku ich populacji.
Przypisy Nazwy polskie za:
Mongolski, chomik Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1925 roku