Partia Socjalistyczna Robotników i Chłopów (fr. Parti Socialiste Ouvrier et Paysan) – francuska partia socjalistyczna założona 8 czerwca 1938 roku przez działaczy SFIO skupionych wokół partyjnej frakcji "Lewica Rewolucyjna" wydalonej z partiiLa Fédération de l'éducation nationale, 1928-1992: histoire et archives en débat s. 161.
Historia PSPO miała profil marksistowski. Znalazła się w niej grupa trockistów, jednak ideologia organizacji odbiegała od trockizmu, a jej kierownictwo krytykowane było przez Lwa TrockiegoLew Trocki, Centryzm a IV Międzynarodówka, 1939.. Partia sprzeciwiała się tendencjom reformistycznym i stalinowskim, przez co nie zbliżała się ani do lewicowej SFIO, ani do skrajnie lewicowej PCLucien Hérard, Ce qu’est le Parti Socialiste Ouvrier et Paysan, éditions du PSOP, janvier 1939, s. 10, 15. Liderem partii był Marceau Pivert.
Trockiści skupieni byli wokół Yvana Craipeau, dziennikarza pacyfistycznego magazynu Lénine. W partii działali też luksemburgiści m.in. René Lefeuvre. Sekcją młodzieżową organizacji była Jeunesses Socialistes Ouvrières et Paysannes (JSOP)Christophe Bourseiller Cet étrange Monsieur Blondel: enquête sur le syndicat force ouvière 1997 s. 84.
Partia była członkiem Biura LondyńskiegoLe Mouvement social s. 54, Wydania 110-113.
PSPO została rozwiązana w roku 1940, kiedy powstało Państwo Vichy. Jej działacze przyłączyli się do części Ruchu Oporu związanej z lewicą i skrajną lewicą (m.in. FTPF). W departamencie Rodan działacz PSPO Marie-Gabriel Fugère ps. "Sauvaget" stworzył w 1940 niezależną od SFIO i PC podziemną organizację "Powstaniec" (L'Insurgé).
Po wyzwoleniu Francji pojawiła się koncepcja odrodzenia PSPO, jednak konflikt wewnętrzny spowodował powrót większości jej działaczy do SFIO. Wśród tych działaczy znalazł się m.in. Marceau Pivert'a (mniejsza część wstąpiła do PCF).
Przypisy
Kategoria:Francuskie partie socjalistyczne Kategoria:Organizacje antyfaszystowskie Kategoria:Antyfaszyzm we Francji