thumb|Strefa wolna i strefa okupowana Francji Strefa okupowana (, ) – obszar Państwa Francuskiego utworzony w wyniku rozejmu w Compiègne 22 czerwca 1940, który znajdował się pod realną okupacją wojsk niemieckich. Linia demarkacyjna oddzielała ją od strefy wolnej. Po zajęciu przez Niemców także strefy wolnej w listopadzie 1942 strefę okupowaną nazwano strefą północną (fr. zone Nord).
Geneza strefy okupowanej
Porozumienie o zawieszeniu broni z 22 czerwca 1940 roku, będące wynikiem przegranej przez Francję kampanii obronnej, zawarte na polanie Rethondes w lesie Compiègne pomiędzy przedstawicielem III Rzeszy, feldmarszałkiem Wilhelmem Keitelem, a przedstawicielem rządu francuskiego marszałka Philippe’a Pétaina, generałem Charlesem Huntzigerem, stanowiło w artykule 2:
Linia dzieląca terytorium francuskie na dwie strefy została wyznaczona na załączonej mapie:
Ta linia dzieląca terytorium francuskie weszła w życie 25 czerwca 1940 roku.
Całe terytorium Francji metropolitarnej jak i kolonie znajdowały się pod władzą reżimu Vichy pod wodzą marszałka Pétaina. Suwerenność francuska sprawowana była nad całym terytorium, łącznie ze strefą okupowaną (z wyjątkiem Alzacji i Mozeli). Jednakże w obrębie strefy okupowanej Konwencja o zawieszeniu broni, w artykule 3, stanowi, że Niemcy korzystają z praw okupanta:
Podział terytorialny Od końca lipca 1940 roku region Alzacji-Mozeli został de facto zaanektowany przez III Rzeszę z naruszeniem porozumienia rozejmowego i pomimo protestów rządu Vichy. Tysiące mieszkańców zostało wysiedlonych do strefy nieokupowanejBiuletyn informacyjny z 15 stycznia 1941 roku, opublikowany przez Dyrekcję Służb Rozejmowych w Sekretariacie Wojennym, podaje, że 57 289 Mozelczyków (co odpowiadało 2/5 ludności departamentu) zostało deportowanych między 11 a 21 listopada 1940 roku, a 10 490 Alzatczyków (z doliny Wogezów) między 4 a 20 grudnia 1940 roku. Ostrzeżeni kilka godzin wcześniej, mogli zabrać jedynie 2000 franków w gotówce i 50 kg bagażu. Mając do wyboru deportację do Francji lub do Polski, wybrali Francję. Ich miejsce zajęli Volksdeutsche z Besarabii i mieszkańcy Palatynatu.. Mozela została przyłączona do okręgu Saar-Palatynat, przemianowanego na Gau Westmark. Alzacja została przyłączona do Gau Baden-Elsaß. Obszary na północy i północnym wschodzie Francji zostały uznane za „niedostępne” dla powracających uchodźców, ponieważ były przeznaczone do osiedlenia przez niemieckich osadników: region Nord-Pas-de-Calais został przyłączony do niemieckiego dowództwa w Brukseli, a regiony na wschód od linii od Charleville-Mézières – Saint-Dizier – Dole zostały ogłoszone „strefami zastrzeżonymi”, ponieważ miały być przeznaczone do przyszłego utworzenia zgermanizowanego „Pays Thiois” w wyniku polityki masowej kolonizacji. W 1941 roku całe wybrzeże kanału La Manche i Atlantyku również zostało uznane za „zakazane”; była to 10-kilometrowa strefa przybrzeżna Wału Atlantyckiego.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Francja Vichy Kategoria:Okupacje wojenne