Epicrisis systematis mycologici – publikacja opracowana w latach 1836–1838 przez Eliasa Friesa, wydana w 1838.
Pełny tytuł brzmi: „Epicrisis systematis mycologici, Seu synopsis hymenomycetum.”, w cytatach taksonomicznych używany jest skrót Epicr. syst. mycol.
W publikacji tej grzyby podzielono na sześć ówczesnych rodzin: Hymenomycetes, Discomycetes, Pyrenomycetes, Gasteromycetes, Hyphomycetes i Coniomycetes. Dokładny podział systematyczny zaproponowano dla rodziny Hymenomycetes, dzieląc ją na 64 rodzaje w 6 rzędach: rząd Agaricini zawierający rodzaje: Agaricus , Montagnites, Coprinus, Bolbitus, Cortinarius , Paxillus, Gomphidius, Stylobates, Hygrophorus , Lactarius , Russula, Cantharellus, Nyctalis, Marasmius , Lentinus, Panus, Xerotus, Trogia, Shizophyllum i Lenzites; rząd Polyporei zawierający rodzaje: Boletus , Polyporus , Trametes, Daedalea, Cyclomyces, Hexagona, Favolus, Lashia, Merulius i Porothelium; rząd Hydnei zawierający rodzaje: Fistulina, Hydnum, Hericium, Sistotrema, Irpex, Radulum, Phlebia, Grandinia, Odontia i Kneiffia; rząd Aurirularini zawierający rodzaje: Craterellus, Thelephora, Stereum, Auricularia, Cora, Midotis, Corticium, Guepinia, Cyphella i Hypochnus; rząd Clavariei zawierający rodzaje: Sparassis, Clavaria , Calocera, Geoglossum, Mitrula, Crinula, Typhula i Pistillaria; rząd Tremellini zawierający rodzaje: Tremella, Exidia, Naematelia, Dacrymyces, Agyrium i Hymenula.
Przypisy
Kategoria:Publikacje mykologiczne