Mangalarga Marchador (często określane skrótowo jako marchador) – brazylijska rasa koni wierzchowych zaliczana do koni użytkowych o dużej wszechstronności. Uznawana jest za jedną z bardziej charakterystycznych ras świata. Konie tej rasy wyróżniają się naturalnym, czterotaktowym chodem zwanym marcha, zbliżonym do töltu.

Opis Mangalarga Marchador cechują się spokojnym, zrównoważonym temperamentem, niewielkimi wymaganiami środowiskowymi i dużą uniwersalnością użytkową, dzięki czemu dobrze sprawdzają się w różnych formach rekreacyjnej jazdy konnej. Charakterystyczną cechą rasy jest, że w typowym użytkowaniu nie poruszają się kłusem, tylko dwoma naturalnymi, czterotaktowymi odmianami chodu określanymi jako marcha batida oraz marcha picada, a także stępem oraz galopem. Marcha batida stanowi formę zbliżoną biomechanicznie do kłusa, natomiast marcha picada jest regularnym, czterotaktowym chodem bocznym. Zapewniają one wysoki komfort jazdy i umożliwiają pokonywanie znacznych odległości bez nadmiernego zmęczenia jeźdźca. Rasa ta nie wykazuje typowego dla większości koni kłusa, przechodząc bezpośrednio z szybkiego chodu marszowego w miękki galop.

Według jednej z koncepcji nazwa mangalarga marchador nawiązuje zarówno do góry Mangalarga, jak i do chodu marcha.

Historia Ukształtowanie rasy nastąpiło w Brazylii w okresie kolonizacji Brazylii przez Portugalczyków w drugiej połowie XVIII wieku. Miało miejsce to na obszarze południowej części stanu Minas Gerais, w wyniku krzyżowania miejscowych klaczy, wywodzących się od koni berberyjskich i portugalskich, z ogierami rasy Altér real. Początki hodowli wiąże się z działalnością portugalskiego osadnika João Francisco, który założył majątek ziemski Campo Alegre.

Istotną rolę w kształtowaniu i dalszym rozwoju rasy odegrały portugalski dwór królewski oraz królewska stadnina , ponieważ król Jan VI na początku XVIII wieku sprowadził do Brazylii konie rasy altér real do celów hodowlanych, a następnie jego syn, znany jako baron de Alfenas, otrzymał od cesarza Brazylii Dom Pedra I ogiera tej rasy o imieniu Sublime, który stał się jednym z głównych protoplastów rasy.

Ogier Sublime był kojarzony przede wszystkim z klaczami typu hiszpańskiego , a sporadycznie również z końmi Criollo oraz końmi andaluzyjskimi. W wyniku tej selekcji powstała populacja określana początkowo jako „konie Sublime”, która dała początek współczesnej rasie. Mangalarga Marchador zachował wiele cech przypisywanych dziś już wymarłemu hiszpańskiemu jennetowi, w tym wyjątkowo płynny i wygodny sposób poruszania się. Do dziś u marchadorów dostrzegalne są wyraźne cechy iberyjskie, w tym często lekko garbonosy profil głowy, charakterystyczny dla koni Półwyspu Iberyjskiego.

Konie te były hodowane z myślą o pracy na farmach oraz o długotrwałym użytkowaniu wierzchowym, co sprawiło, że szczególną wagę przykładano do wygody ich chodów. Równie istotne pozostawały jednak wytrzymałość, odporność oraz walory eksterierowe.

Pokrój thumb|200px|Mangalarga Marchador Pod względem eksterieru Mangalarga Marchador jest koniem lekkim, o wyraźnych wpływach iberyjskich. Wysokość w kłębie zazwyczaj mieści się w przedziale od 140, 144 lub 148 do 152, 155 lub 156 cm. sylwetka Kłąb zaznaczony, klatka piersiowa głęboka, a grzbiet proporcjonalny do tułowia, z dobrze rozwiniętym zadem. Zad jest lekko spadzisty, łopatki ustawione skośnie. Krótki grzbiet łączy się z długą i silną kłodą; proporcje ciała najlepiej odwzorowuje zasada, że długość szyi, grzbietu i kości biodrowej powinna być zbliżona. głowa Cechuje się szlachetną głową o prostym, trójkątnym profilu, żywym i inteligentnym wyrazie oczu oraz charakterystycznie zakrzywionymi do wewnątrz uszami. Szyja jest długa, umięśniona i harmonijnie wygięta; kończyny Kończyny suche i mocne, stawy wyraźnie zaznaczone o prawidłowej budowie; twarde kopyta, bark skośny, pęciny elastyczne i wytrzymałe.

Temperament Temperament marchadorów opisywany jest jako łagodny, a zarazem żywy i chętny do współpracy; konie te cechują się dobrą pojętnością oraz łatwością w użytkowaniu, także w zaprzęgu. Cechuje się spokojnym, przyjaznym usposobieniem, co sprawia, że nadaje się również dla początkujących jeźdźców. Konie tej rasy są wytrzymałe, zrównoważone i łatwe w obsłudze.

Umaszczenie Dopuszczalne są niemal wszystkie maści jednolite, z wyłączeniem albinotycznej. Dopuszczalne są też srokate, które określane są w hodowli mianem „pampa”. W Brazylii preferowane są konie siwe.

Użytkowość W Brazylii konie tej rasy cieszą się dużą popularnością i są powszechnie wykorzystywane w pracy z bydłem, do której wykazują naturalne predyspozycje. Ze względu na wszechstronność znajdują także zastosowanie w różnych formach rekreacji i sportu jeździeckiego, przede wszystkim w rajdach długodystansowych i dalekich wędrówkach terenowych, w rekreacji jeździeckiej oraz w zawodach przeznaczonych dla koni poruszających się chodami alternatywnymi.

Stosunkowo nieduży wzrost w połączeniu z łagodnym charakterem sprawia, że rasa ta cieszy się dużą popularnością wśród jeźdźców rekreacyjnych. Odznaczają się zrównoważonym temperamentem, łagodnością i podatnością na szkolenie, co sprawia, że są odpowiednie zarówno dla dzieci, jak i początkujących jeźdźców, przy jednoczesnym zachowaniu energii potrzebnej do bardziej wymagających zadań.

Hodowla W hodowli tej rasy szczególnie cenione są takie cechy, jak wytrzymałość, skłonność do współpracy z jeźdźcem oraz obszerny, stabilny i komfortowy dla jeźdźca chód. Wielu hodowców i miłośników marchadorów nie akceptuje u tych koni kłusa; osobniki poruszające się wyłącznie tym chodem bywają eliminowane z hodowli, podobnie jak konie wykazujące jedynie inochód. Dopuszczalne są natomiast zarówno preferowana w Brazylii marcha batida, zbliżona charakterem do kłusa, jak i równomierny czterotakt, często określany jako marcha picada, z nieznacznym przesunięciem w stronę inochodu.

Organizacją prowadzącą księgi stadne i nadzorującą hodowlę jest Associação Brasileira dos Criadores do Cavalo Mangalarga Marchador.

Głównym obszarem hodowlanym pozostaje Brazylia, jednak rasa jest obecnie rozpowszechniona także w innych krajach Ameryki Południowej oraz w Europie.

W 1949 roku powołano brazylijski związek hodowców mangalarga marchador, odpowiedzialny za prowadzenie księgi stadnej. Współcześnie do rejestru należy około 100 000 koni, utrzymywanych przez około 6000 hodowców.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Konie gorącokrwiste