Grzegorz Aleksander Sitarski (ur. 12 lutego 1932 w Nadarzynie, zm. 20 lutego 2015 w Warszawie) – polski astronom, profesor doktor habilitowany, profesor Centrum Badań Kosmicznych PAN.
Życiorys Był synem Mieczysława i Jadwigi, nauczycieli w Nadarzynie.
W 1956 ukończył studia astronomiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat był pracownikiem naukowym Zakładu Astronomii PAN (1957–1973), Instytutu Maszyn Matematycznych (1973–1976), Centrum Badań Kosmicznych (1976–1998, gdzie kierował Zakładem Mechaniki Nieba) i Wydziału Fizyki Uniwersytetu w Białymstoku (1998–2005). W 1963 odbył kilkumiesięczny staż naukowy w Instytucie Astronomii Teoretycznej w Petersburgu. Interesował się głównie astrofizyką i mechaniką nieba. Zajmował się uwzględnianiem niegrawitacyjnych efektów w orbitach komet i planetoid. M.in. udało mu się powiązać obserwacje planetoid (1862) Apollo i (2101) Adonis wykonane w latach 30. i 70. XX wieku. Badał również orbity komet jednopojawieniowych.
W latach 1979–1982 był prezydentem Komisji 20. Międzynarodowej Unii Astronomicznej. Był promotorem 4 prac doktorskich.
Nazwiskiem Sitarskiego nazwano planetoidę (2042) Sitarski.
Był mężem Anny SitarskiejJan Leończuk Rozterki redaktora „Księgi Jubileuszowej”, w: Od księgoznawstwa przez bibliotekoznawstwo do nauki o informacji XXI wieku, wyd. Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego, Białystok 2007, s. 8.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Astronomicznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Nadarzynie Kategoria:Ludzie związani z Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami planetoid Kategoria:Polscy astronomowie XX wieku Kategoria:Polscy astronomowie XXI wieku Kategoria:Pracownicy Centrum Badań Kosmicznych PAN Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2015