Władysław Gaik ps. Krzaczek (ur. 1914, zm. 1944) – polski działacz konspiracyjny w czasie II wojny światowej, żołnierz Gwardii Ludowej, delegowany przez Gwardię do udzielenia pomocy bojownikom getta warszawskiego podczas schyłkowej fazy powstania. Według relacji Cywii Lubetkin, był także niemieckim kolaborantem.
Życiorys Władysław Gaik znany jest z pomocy udzielonej podczas ewakuacji bojowców Żydowskiej Organizacji Bojowej z płonącego getta kanałami na ulicę Prostą w Warszawie. Akcję organizował Symcha Ratajzer-Rotem ps. „Kazik”, a Gaik między innymi wynajął w firmie transportowej ciężarówkę, która o 10:00 rano 10 maja 1943 podjechała w pobliże włazu i wywiozła żydowskich bojowców w okolice Łomianek. Uratowano wtedy między innymi Cywię Lubetkin i Marka Edelmana.
Jak podaje Cywia Lubetkin w swoich wspomnieniach, Gaik okazał się w późniejszym okresie współpracownikiem granatowej policji, wydając w jej ręce żydowskich bojowców z Warszawy i okolic Częstochowy. Po rozpoznaniu w nim kolaboranta, został skazany na śmierć przez Gwardię Ludową i zlikwidowany w niejasnych okolicznościach w styczniu 1944.
Upamiętnienie Nazwisko Gaika znajduje się na tablicy pomnika Ewakuacji Bojowników Getta Warszawskiego znajdującego się przy ulicy Prostej 51 na warszawskiej Woli, odsłoniętego w 2010.
Bibliografia Getto.pl: Biogram Władysława Gaika
Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej Kategoria:Polscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1944