Indyjski koń wojskowy – rasa koni, która rozwinęła się w stadninach należących do armii w Indiach, w celu zapewnienia wierzchowców do kawalerii. U jej postaw leżą krzyżówki miejscowych koni kathiawari z australijskim Walerem, wzbogaconym krwią folblutów i koni czystej krwi arabskiej. Zwierzęta te cechuje duża wytrzymałość i odporność na trudne warunki (w Indiach panuje surowy klimat, jest tam mało trawy) oraz spokojny charakter.
Obecnie konie indyjskie są hodowane w wojskowym centrum uzupełnień w Saharanpur oraz w wojskowej stadninie Babugarh i wykorzystywane przez siły policyjne, szczególnie na terenach podmiejskich. Coraz większa liczba tych zwierząt jest wykorzystywana w klubach jeździeckich.
Jeśli chodzi o budowę ciała, rasę cechuje szlachetność i solidność. Atrakcyjny wygląd ewidentnie wskazuje na wpływ pełnej krwi angielskiej; natomiast uszy, które czasem skierowane są ku sobie, są oznaką obecności genów odziedziczonych po kathiawari.
Cechy budowy zewnętrznej szlachetna głowa o łagodnych oczach proporcjonalna, dobrze umięśniona szyja skośne ustawienie łopatek (idealne dla konia wierzchowego) głęboka klatka piersiowa długi, prosty grzbiet owalny zad mocne nogi
Informacje o rasie Nazwa: indyjski koń wojskowy (indyjski koń półkrwi) Miejsce pochodzenia: Indie Średni wzrost: od 150 do 160 cm. w kłębie Rodzaje maści: dowolna Użytkowanie: wierzchowe, juczne Charakter: łagodny Typ: gorącokrwisty
Bibliografia Tamsin Pickeral – Konie i kuce kompendium, Warszawa 2006 (polskie wydanie)
Linki zewnętrzne Opis rasy na stronie naszekonie.pl
Kategoria:Konie gorącokrwiste