Christian Ehrenfried Weigel (ur. 24 maja 1748 w Stralsundzie, zm. 8 sierpnia 1831 w Greifswaldzie) – niemiecki i szwedzki lekarz, botanik, chemik. Jego oficjalny skrót botaniczny brzmi Weigel.
Życiorys Christian Ehrenfried Weigel był synem lekarza miejskiego Stralsund Bernharda Nicolausa Weigela (1721–1801) i Marii Ilsabe Charisius, córki sekretarza miejskiego Carla Christiana Charisiusa. W dzieciństwie był nauczany przez rodziców, jak również prywatnego nauczyciela. W 1764 roku rozpoczął studia na uniwersytecie w Greifswaldzie. Oprócz tego prowadził prywatne studia przyrodnicze i medyczne. Towarzyszył ojcu w wizytach u chorych, operacjach, obdukcjach i wizytacjach aptek.
W 1769 roku udał się na uniwersytet w Getyndze, gdzie w 1771 roku doktoryzował się u Johanna Christiana Polycarpa Erxlebena z medycyny. Na uniwersytecie w Greifswaldzie od 1772 roku otrzymał stanowisko privatdozenta botaniki i mineralogii. W następnym roku został adiunktem na wydziale medycyny, jak również dyrektorem ogrodu botanicznego i akademickich zbiorów przyrodniczych.
11 maja 1775 roku został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego medycyny, chemii i farmacji na uniwersytecie w Greifswaldzie. W 1776 roku doktoryzował się z filozofii i otrzymał tytuł magistra siedmiu sztuk wyzwolonych. W latach 1778 – 1804 był wielokrotnie dziekanem na wydziale medycyny, a także w 1787 i 1802 roku był rektorem tejże uczelni.
W 1780 roku został asesorem Königlich Gesundheits-Kollegium (Królewskiego Kolegium Zdrowia) w Greifswaldzie, a w 1794 roku jego dyrektorem. W 1795 roku został mianowany na królewsko-szwedzkiego archiatrę. W 1798 roku został członkiem Königlich-Schwedisch Medizin-Kollegium (Królewsko Szwedzkiego Kolegium Medycznego) w Sztokholmie. W 1805 częściowo, a ostatecznie w 1806 roku zrezygnował z działalności na uniwersytecie i w kolegium medycznym.
18 lipca 1806 roku został podniesiony przez cesarz Franciszka II Habsburga do rangi szlachcica i od tej pory nazywał się „von Weigel”.
Weigel rozwinął między innymi chłodnicę przeciwprądową (1771 rok), którą później dalej rozwinął Justus Liebig i znana jest pod nazwą chłodnicy Liebiga. Jego imieniem został nazwany gatunek krzewuszka (Weigela Thunb.).
Twórczość Flora Pomerano-Rugica. Gottl. Aug. Lange, Berolini Stralsundia et Lipsiae 1769 Biodiversity Heritage Library Observationes Chemicae et Mineralogicae. Goettingae 1771 Google Observationes Botanicae. Gryphia 1772 Google Der Physischen Chemie Zweiter Teil, Dritte und vierte Abtheilung. Leipzig 1776 Google Versuch einer Krystallographie. Greifswald 1777 Google Grundriß der reinen und angewandten Chemie. Erster Band, Greifswald 1777 Google Anfangsgründe der Theorethischen und Praktischen Chemie. Zweiter Band, Leipzig 1780 Google Herrn Gustav von Engström's Beschreibung eine mineralogischen Taschenlaboratorium und insbesondere des Nutzens des Blaserohrs in der Mineralogie. 2. Auflage, Greifswald 1782 Google Physische Untersuchungen über das Feuer. Leipzig 1782 Google Gegengifte des Arseniks, giftigen Sublimats, Spangrüns und Bleies. Zweiter Band, Greifswald 1782 Google Entdeckungen über das Licht. Leipzig 1783 Google Physische Untersuchungen über die Elektricität. Leipzig 1784 Google Chemische Vorlesungen. Greifswald 1789 Google Einleitung zu allgemeinen Scheidekunst. Zweites Stück, Leipzig 1790 Google Magazin für Freunde der Naturlehre und Naturgeschichte, Scheidekunst, Land- und Stadtwirtschaft, Volks- und Staatsarznei. Vierter Band, Erstes Stück, Greifswald 1796 Google
Wyróżnienia i członkostwo 1773 : Członek Physiographischen Gesellschaft w Lund 1777 : Członek Akademie gemeinnütziger Wissenschaften w Erfurcie 1777 : Honorowy członek Gesellschaft Naturforschender Freunde w Berlinie 1780 : Członek Naturforschenden Gesellschaft w Halle (Saale) 1788 : Członek Societät der Bergbaukunde 1790 : Członek Leopoldina (Beiname: Zosimus IV.) 1792 : Członek Königlich Schwedischen Akademie der Wissenschaften 1797 : Honorowy członek Sydenham-Gesellschaft w Halle 1798 : Honorowy członek Jenaischen Mineralogischen Societät 1799 : Honorowy członek Naturforschenden Gesellschaft Westfalens w Brockhausen 1811 : Honorowy członek Königlichen Medizin-Kollegiums w Sztokholmie Stockholm 1813 : Członek Schwedischen Gesellschaft der Ärzte 1814 : Kawaler Królewskiego Orderu Gwiazdy Polarnej 1821 : Kawaler Orderu Czerwonego Orła 3. klasy 1821 : Honorowy członek Großherzoglichen Societät für die gesammte Mineralogie w Jenie 1821 : Honorowy członek Kaiserlichen Pharmazeutischen Gesellschaft w St. Petersburgu
Bibliografia Diedrich Hermann Biederstedt: Christian Ehrenfried von Weigel. In: Nachrichten von den jetzt lebenden Schriftstellern in Neuvorpomern und Rügen. Stralsund 1822, S. 146–157 (URN: nbn:de:gbv:9-g-3170706). Hans Reddemann: Der denkmalgeschützte Alte Friedhof in der Universitäts- und Hansestadt Greifswald. Teil III, Greifswald 2012, , S. 356.
Linki zewnętrzne Christian Ehrenfried Weigel, Deutsche Biographie
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Ludzie urodzeni w Stralsundzie Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Niemieccy botanicy Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Szwedzcy lekarze Kategoria:Szwedzcy botanicy Kategoria:Szwedzcy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Urodzeni w 1748 Kategoria:Zmarli w 1831