thumb|Sara Takanashi – pięciokrotna złota medalistka mistrzostw świata juniorek thumb|Stephan Embacher – siedmiokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów thumb|Heinz Kuttin – pięciokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów thumb|Janne Ahonen – czterokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów Medaliści mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich – zestawienie zawodników, zawodniczek i drużyn, które przynajmniej jeden raz zdobyły medal mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w konkurencjach skoków narciarskich.
Historia Pierwsze mistrzostwa świata juniorów w narciarstwie klasycznym przeprowadzone zostały w 1977 roku w szwajcarskim Sainte-Croix. Wcześniej, w latach 1968–1976 oraz w roku 1978, rozgrywane były mistrzostwa Europy juniorów w narciarstwie klasycznym, które uznawane są za pierwowzór mistrzostw świata juniorów. W konkursach mistrzostw Europy jedynym zawodnikiem, który zdobył dwa złote medale, był Toni Innauer – zwycięzca z 1975 i 1976 roku.
Do 1985 roku rozgrywano jeden konkurs indywidualny mężczyzn w skokach narciarskich. W 1986 roku do kalendarza mistrzostw włączona została także rywalizacja drużynowa. W 1998 roku w ramach mistrzostw świata juniorów rozegrano konkurs kobiet, który miał charakter nieoficjalny. Dopiero w 2006 roku kobiety po raz pierwszy rywalizowały o medale indywidualnych mistrzostw świata juniorek. W 2011 roku po raz pierwszy planowano rozegrać konkurs drużynowy kobiet, jednak został on odwołany. W kolejnej edycji mistrzostw, w 2012 roku, drużynowe zawody kobiet zostały już przeprowadzone. W 2016 roku do kalendarza mistrzostw świata juniorów włączono konkurs drużyn mieszanych, w którym występowały czteroosobowe zespoły, składające się z dwóch mężczyzn i dwóch kobiet.
Rekordziści Pierwszym mistrzem świata juniorów został Pavel Fízek, który okazał się najlepszym skoczkiem konkursu w 1977 roku. Najwięcej złotych medali we wszystkich konkurencjach wśród mężczyzn zdobył Stephan Embacher, który ośmiokrotnie stawał na podium mistrzostw świata juniorów, w tym siedem złotych medali w latach 2023–2026. Pięć złotych medali zdobył Heinz Kuttin w latach 1988–1990. Po cztery złote medale zdobyli także: Janne Ahonen w latach 1993–1994, Michael Hayböck między 2009 a 2011 rokiem oraz Daniel Tschofenig w latach 2021–2022. Wśród kobiet najbardziej utytułowaną zawodniczką jest Sara Takanashi, która w latach 2012–2014 zdobyła łącznie pięć złotych medali. Po sześć medali różnych kruszców zdobyły Ema Klinec (3 złote, 2 srebrne i 1 brązowy) w latach 2012–2017 oraz Coline Mattel (1 złoty, 3 srebrne i 2 brązowe) w latach 2009–2013.
Sara Takanashi jako pierwsza trzykrotnie zwyciężyła w zawodach indywidualnych (2012–2014), wśród mężczyzn trzykrotnie zwyciężył w zawodach indywidualnych Stephan Embacher (2024–2026) , ponadto dwóch zawodników zdobyło po dwa złote medale w konkursach indywidualnych – Heinz Kuttin (1988, 1990), Janne Ahonen (1993, 1994).
Najwięcej medali w konkursach drużynowych (mężczyzn, kobiet i drużyn mieszanych) zdobyła reprezentacja Austrii – 21 złotych, 10 srebrnych i 9 brązowych. Czternaście tytułów mistrzowskich wywalczyła drużyna Słowenii, zaś dwanaście złotych medali wywalczyła drużyna Niemiec.
Krajem, który zdobył najwięcej medali we wszystkich konkursach, jest Austria. Reprezentanci tego kraju wywalczyli łącznie 90 medali, w tym 40 złotych, 23 srebrnych i 27 brązowych. Na drugim miejscu w klasyfikacji wszech czasów plasują się Słowenia – 61 medali (19 złotych, 23 srebrne i 19 brązowych), a na miejscu trzecim – Niemcy z dorobkiem 48 medali (17 złotych, 19 srebrnych i 22 brązowe).
Medaliści chronologicznie Mężczyźni Konkursy indywidualne W poniższej tabeli ujęto wszystkich medalistów konkursów indywidualnych mężczyzn w skokach narciarskich w latach 1977, 1979–2026. W zestawieniu nie uwzględniono medalistów pierwowzoru mistrzostw świata juniorów – mistrzostw Europy juniorów, traktując obie imprezy niezależnie.
Pierwszym skoczkiem, który zdobył trzy złote medale jest Stephan Embacher w latach 2024–2026. Dwóch zawodników zdobyło po dwa tytuły mistrzowskie. Pierwszym, który tego dokonał, był Heinz Kuttin, który zwyciężył w zawodach w 1988 i 1990 roku. W 1993 i 1994 roku najlepszym zawodnikiem wśród juniorów został Janne Ahonen. Jednocześnie, Ahonen jest pierwszym skoczkiem, który obronił tytuł indywidualnego mistrza świata juniorów w narciarstwie klasycznym.
W 2000 roku w Szczyrbskim Jeziorze konkurs indywidualny został odwołany.
Rok i miejsce K/HSDo sezonu 2003/2004 w oficjalnych zawodach jako główny parametr skoczni podawany był punkt konstrukcyjny, według którego ustalano typ skoczni. W sezonie 2004/2005 punkt K zastąpiono punktem HS, zwykle umieszczonym w pobliżu odległości sędziowskiej. Złoto Srebro BrązŹródła 1977, Sainte-CroixK-87 1979, Lac-BeauportK-89 1980, ÖrnsköldsvikK-70 1981, SchonachK-80 1982, MurauK-70 1983, KuopioK-80 1984, TrondheimK-78 1985, TäschK-77 1986, Lake PlacidK-86 1987, AsiagoK-92 1988, SaalfeldenK-85 1989, HamarK-84 1990, Szczyrbskie JezioroK-88 1991, Reit im WinklK-90 1992, VuokattiK-81 1993, HarrachovK-90 1994, BreitenwangK-85 1995, GällivareK-90 1996, AsiagoK-92 1997, CalgaryK-89 1998, Sankt MoritzK-95 1999, SaalfeldenK-85 2001, KarpaczK-85 2002, SchonachK-90 2003, SollefteåK-107 2004, StrynK-90 2005, RovaniemiK-90HS 100 2006, KranjK-100HS 109 2007, PlanicaK-90HS 100 2008, ZakopaneK-85HS 94 2009, Szczyrbskie JezioroK-90HS 100 2010, HinterzartenK-95HS 106 2011, OtepääK-90HS 100 2012, ErzurumK-95HS 109 – 2013, LiberecK-90HS 100 2014, PredazzoK-90HS 106 2015, AłmatyK-95HS 106 2016, RâșnovK-90HS 100 2017, Park CityK-90HS 100 2018, KanderstegK-90HS 106 2019, LahtiK-90HS 100 2020, OberwiesenthalK-95HS 105 2021, LahtiK-90HS 100 2022, ZakopaneK-95HS 105 2023, WhistlerK-95HS 104 2024, PlanicaK-95HS 102 2025, Lake PlacidK-95HS 100 2026, LillehammerK-90HS 98 2027, OtepääK-90HS 97 2028, FalunK-90HS 95
Konkursy drużynowe Od 1986 roku w ramach mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym, poza zawodami indywidualnymi, rozgrywane są także zawody drużynowe. Najwięcej razy – jedenaście – w konkursach drużynowych triumfowali skoczkowie austriaccy.
W tabeli poniżej przedstawiono składy wszystkich drużyn, które stanęły na podium mistrzostw świata juniorów w latach 1986–2026W statystykach pominięto po jednym zawodników z Włoch i Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Włoski zawodnik zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym w 1986 roku, a skoczek z NRD został drużynowym mistrzem świata juniorów w 1987 roku. Obaj zawodnicy zostali pominięci ze względu na brak informacji o ich danych personalnych..
Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro BrązŹródła 1986, Lake PlacidK-86 RFN Friedrich Brau Robert Leonhard Christian Rimmel Dieter Thoma WłochyNie jest znane imię i nazwisko czwartego zawodnika, który wystartował w drużynie Włoch lub też drużyna składała się tylko z trzech zawodników. Virginio Lunardi Carlo Pinzani Paolo Rigoni ZSRR Siergiej Badienko Jurij Durinow Michaił Jesin Jewgienij Waszurin 1987, AsiagoK-92 NRDNie jest znane imię i nazwisko czwartego zawodnika, który wystartował w drużynie NRD lub też drużyna składała się z trzech zawodników. Mike Arnold Ingo Züchner Roy Koch RFN Steffen Bartschat Robert Leonhard Dieter Thoma Ludwig Biller Finlandia Jarkko Heikkelä Ari-Pekka Nikkola Erkki Nykänen Sasu Happonen 1988, SaalfeldenK-85 Austria Andi Rauschmeier Günter Schöffmann Markus Steiner Heinz Kuttin Norwegia Tor-Helge Bakken Øyvind Berg Kåre Herrem Kent Johanssen Czechosłowacja Jan Kukačka Jiří Rázl Tomáš Raszka František Jež 1989, HamarK-84 Austria Andi Rauschmeier Alexander Pointner Markus Steiner Heinz Kuttin Jugosławia Goran Janus Marjan Kropar Franci Petek Primož Kopač Norwegia Øyvind Berg Erlend Schumann Henning Wold Kent Johanssen 1990, Szczyrbskie JezioroK-88 Austria Heinz Kuttin Werner Rathmayr Herwig Millonig Alexander Pointner Finlandia Esa Könönen Riku Äyri Mika Laitinen Marko Haarala Jugosławia Damjan Fras Sašo Komovec Tomaž Knafelj Franci Petek 1991, Reit im WinklK-90 Czechosłowacja Milan Kučera Tomáš Goder Roman Lukeš David Jiroutek Finlandia Mika Laitinen Janne Väätäinen Riku Äyri Pekka Niemelä Francja Sébastien Frénot Grégory Renand Régis Bajard Xavier Arpin 1992, VuokattiK-81 Finlandia Jani Salo Olli Happonen Janne Väätäinen Toni Nieminen Norwegia Jørgen Halvorsen Bengt Heiestad Knut Müller Lasse Ottesen Niemcy Rico Meinel Timo Wangler Ronny Hornschuh Sven Hannawald 1993, HarrachovK-90 Finlandia Risto Jussilainen Janne Ahonen Olli Happonen Tuomo Kykkänen Austria Gerhard Schallert Ingemar Mayr Thomas Kuglitsch Andreas Widhölzl Niemcy Stephan Pettersohn Ronny Hornschuh Bernd Börnig Alexander Herr 1994, BreitenwangK-85 Finlandia Jani Mattila Olli Happonen Tero Koponen Janne Ahonen Czechy Jan Balcar Jakub Sucháček Jaroslav Kahánek Zbyněk Krompolc Austria Andreas Widhölzl Reinhard Schwarzenberger Richard Foldl Andreas Beck 1995, GällivareK-90 Niemcy Michael Schreiber Mathias Witter Michael Uhrmann Alexander Herr Austria Werner Schernthaner Martin Zimmermann Karl-Heinz Dorner Reinhard Schwarzenberger Japonia Yūzō Ikeda Kazuya Yoshioka Suguru Miyazaki Sōta Okamura 1996, AsiagoK-92 Niemcy Frank Reichel Kai Bracht Michael Uhrmann Alexander Herr Austria Michael Kury Markus Eigentler Martin Zimmermann Karl-Heinz Dorner Słowenia Matija Stegnar Jaka Grosar Peter Žonta Primož Peterka 1997, CalgaryK-89 Słowenia Miha Rihtar Grega Lang Blaž Vrhovnik Peter Žonta Finlandia Lauri Hakola Lassi Huuskonen Matti Hautamäki Jussi Hautamäki Austria Thomas Hörl Falko Krismayr Karl-Heinz Dorner Wolfgang Loitzl 1998, Sankt MoritzK-95 Niemcy Frank Löffler Georg Späth Stefan Pieper Michael Wagner Japonia Homare Kishimoto Keita Umezaki Kazuki Nishishita Kazuhiro Nakamura Finlandia Pekka Salminen Hannu Alakunnas Jani Mylläri Matti Hautamäki 1999, SaalfeldenK-85 Austria Thomas Hörl Stefan Kaiser Martin Koch Florian Liegl Finlandia Matti Hautamäki Pekka Salminen Jani Mylläri Veli-Matti Lindström Niemcy Uli Basler Marcel Schaffrath Benjamin Hauber Georg Späth 2000, Szczyrbskie JezioroK-90 Austria Martin Koch Christian Nagiller Florian Liegl Stefan Kaiser Norwegia Thomas Lobben Erik Leine Wangen David Andersen Anders Bardal Finlandia Veli-Matti Lindström Juha-Matti Ruuskanen Akseli Lajunen Kimmo Yliriesto 2001, KarpaczK-85 Finlandia Kimmo Yliriesto Janne Happonen Akseli Kokkonen Veli-Matti Lindström Austria Florian Liegl Manuel Fettner Balthasar Schneider Stefan Kaiser Niemcy Jörg Ritzerfeld Florian Krumbacher Markus Winterhalter Maximilian Mechler 2002, SchonachK-90 Finlandia Janne Happonen Harri Olli Arttu Lappi Akseli Kokkonen Austria Balthasar Schneider Christoph Strickner Christian Nagiller Manuel Fettner Słowenia Bine Zupan Zvonko Kordež Rok Benkovič Jaka Oblak 2003, SollefteåK-107 Austria Manuel Fettner Christoph Strickner Roland Müller Thomas Morgenstern Słowenia Rok Benkovič Jure Bogataj Rok Urbanc Jaka Oblak Finlandia Jarkko Heikkonen Antti Pesonen Olli Pekkala Harri Olli 2004, StrynK-90 Austria Roland Müller Christoph Lenz Nicolas Fettner Thomas Morgenstern Polska Kamil Stoch Dawid Kowal Stefan Hula Mateusz Rutkowski Niemcy Patrick Kaltenbach Tobias Bogner Marc Krauspenhaar Julian Musiol 2005, RovaniemiK-90HS 100 Słowenia Mitja Mežnar Matevž Šparovec Jurij Tepeš Nejc Frank Polska Paweł Urbański Wojciech Topór Piotr Żyła Kamil Stoch Finlandia Anssi Koivuranta Jere Kykkänen Olli Pekkala Joonas Ikonen 2006, KranjK-100HS 109 Austria Mario Innauer Thomas Thurnbichler Arthur Pauli Gregor Schlierenzauer Słowenia Jurij Tepeš Primož Roglič Robert Hrgota Jernej Košnjek Japonia Naoya Toyama Yūhei Sasaki Kenshirō Itō Shōhei Tochimoto 2007, PlanicaK-90HS 100 Słowenia Robert Hrgota Primož Roglič Jurij Tepeš Mitja Mežnar Japonia Shōhei Tochimoto Tsubasa Chōnan Yūmu Harada Kenshirō Itō Finlandia Mika Kauhanen Lauri Asikainen Sami Niemi Olli Muotka 2008, ZakopaneK-85HS 94 Niemcy Felix Schoft Severin Freund Pascal Bodmer Andreas Wank Austria Thomas Thurnbichler