Janusz Nawroczyński (ur. 1884, zm. 1931 w Paryżu) – polski malarz, ilustrator, dyplomata.
W 1904 rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, uczył się w pracowniach Kazimierza Stabrowskiego i Konrada Krzyżanowskiego. Od 1908 kontynuował naukę w prywatnej szkole rysunku i malarstwa prowadzonej przez Władysława Ślewińskiego, w tym sam roku lub w 1909 wyjechał do Paryża i tam uczęszczał do Szkoły Sztuk Dekoracyjnych. Po wybuchu I wojny światowej został ochotnikiem w armii francuskiej, ale po kilku miesiącach powrócił do Paryża. Wspólnie z Konstantym Brandlem brał udział w wystawach organizowanych przez polskie środowisko artystyczne m.in. Towarzystwo Artystów Polskich i Towarzystwo Wzajemnej Pomocy, z którego wsparcia korzystał. Po zakończeniu wojny został sekretarzem w polskiej ambasadzie w Paryżu, równocześnie wolny czas poświęcał malarstwu. Od 1922 należał do Związku Artystów Polskich, pięć lat później został członkiem zarządu tej organizacji.
Linki zewnętrzne Katalog grafiki Konstantego Brandla, Muzeum Uniwersyteckie Toruń 2005 s. 22-23
Kategoria:Polacy – żołnierze armii francuskiej w I wojnie światowej Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej we Francji Kategoria:Sekretarze legacyjni II Rzeczypospolitej Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Polacy we Francji