Niemiecka Partia Centrum (niem. Deutsche Zentrumspartei lub po prostu Zentrum), często nazywana Katolicką Partią Centrum – niemiecka katolicka partia polityczna w czasach Cesarstwa Niemieckiego, Republiki Weimarskiej i III Rzeszy. Rozwiązała się 5 lipca 1933, na krótko przed podpisaniem Reichskonkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a III Rzeszą. Po II wojnie światowej partia została reaktywowana, jednak nie zdołała osiągnąć dawnych wpływów, jako że większość jej członków odeszła do CDU. Pomimo tego była reprezentowana w parlamencie do 1957 roku. Ciągle istnieje, jako marginalne ugrupowanie, najsilniejsze w Nadrenii Północnej-Westfalii.
Historia 1870–1933 W pierwszych dziesięcioleciach istnienia Niemiecka Partia Centrum była uważana za reprezentantkę i głosicielkę interesów katolików niemieckich. Podczas I wojny światowej poparła w Reichstagu rezolucję pokojową. W 1933 partia ta w obawie przed aresztowaniamiWojciech Wichert: Ustawa o pełnomocnictwach (Ermächtigungsgesetz) z 23 marca 1933 roku jako katalizator budowy państwa wodzowskiego w Niemczech, Studia nad Autorytaryzmem i Totalitaryzmem Tom 41 Nr 4 (2019), s. 34, jak wszystkie ówczesne niemieckie partie prawicowe, głosowała za nadzwyczajnymi pełnomocnictwami dla Adolfa Hitlera. Konsekwencją tychże pełnomocnictw były w kilka miesięcy potem zakazy albo samorozwiązania partii politycznych. 6 lipca 1933 partia Centrum rozwiązała się, jako ostatnia z demokratycznych partii.
Od 1945 Do jej ponownego założenia w 1945 roku znamiennie przyczynił się Johannes Brockmann, który uważał, że CDU przyjęła zbyt prawicowy kurs. Partia Centrum została zaproszona przez brytyjskie władze wojskowe do współpracy przy formułowaniu niemieckiej konstytucji. W pierwszych powojennych wyborach (1949) partia ta uzyskała 10 mandatów w Bundestagu, w następnych latach straciła jednak na znaczeniu i wpływie politycznym. W 1953 po raz ostatni uzyskała mandaty (3) w wyborach parlamentarnych. Później otrzymywała śladowe poparcie bądź nie startowała. Ostatni mandat w wyborach regionalnych (do Landtagów) uzyskała w 1955.
Dzisiaj partia Centrum jest ponadkonfesjonalna, wśród jej liderów i wyborców znajdują się członkowie różnych wyznań, ma charakter socjalno-konserwatywny. Od stycznia do sierpnia 2022 do ugrupowania należał pierwszy od 1957 roku deputowany, Uwe Witt, po wystąpieniu z Alternatywy dla NiemiecZentrumspartei kehrt in den Bundestag zurück, Spiegel.de, 18 stycznia 2022 (wystąpił po przystąpieniu do partii byłego szefa AfD Jörga MeuthenaSteffen Tilman, Meuthen verschärft Krise der Zentrumspartei, Zeit.de, 23 sierpnia 2022, który należał do Centrum w latach 2022–2023).
Program Cenione przez partię wartości to: małżeństwo, życie, rodzina, młodzież, starsi ludzie, środowisko, opieka, zdrowie, praca, dobrobyt w oparciu o podejście chrześcijańskie. Małżeństwo i rodzina są uznane za podstawę prawidłowo ukształtowanego społeczeństwa. Prawa człowieka powinny być respektowane bez względu na jakiekolwiek różnice między ludźmi a praca powinna być tak opłacana, aby umożliwić każdemu prowadzenie godnego życia rozumianego nie tylko jako egzystencję w wymiarze materialnym, ale także udział w życiu kulturalnym. Kształcenie się i rozwijanie własnych talentów jest traktowane jako obowiązek każdego z obywateli. Państwo i społeczeństwo powinno jedynie zapewnić każdemu równe szanse w dostępie do wiedzy.
Politycy
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona partii
Kategoria:Historia Kościoła katolickiego w Niemczech Kategoria:Partie i ugrupowania w Niemczech Kategoria:Partie chrześcijańsko-demokratyczne Kategoria:Partie polityczne w Wolnym Mieście Gdańsku