Patricia Hitchcock

Patricia Alma O’Connell (wym. [], z domu Hitchcock, ur. 7 lipca 1928 w Londynie, zm. 9 sierpnia 2021 w Thousand Oaks) – angielska aktorka filmowa, teatralna, telewizyjna i producentka. Jedyna córka reżysera Alfreda Hitchcocka i jego żony Almy Reville. Wystąpiła w trzech filmach fabularnych ojca (Trema; 1950, Nieznajomi z pociągu; 1951 i Psychoza; 1960) oraz w latach 1955–1960 w kilku odcinkach serialu kryminalnego Alfred Hitchcock przedstawia, emitowanego od 1955 do 1962. Grywała również gościnnie w programach telewizyjnych.

W 2003 opublikowała wspólnie z Laurentem Bouzereau biografię swojej matki pod tytułem Alma Hitchcock: The Woman Behind the Man.

Życiorys Młodość i rodzina mały|left|Od lewej: Reville, Joan Harrison, Hitchcock i dziewięcioletnia Patricia Hitchcock (24 sierpnia 1937) Patricia Alma Hitchcock urodziła się 7 lipca 1928 w domu przy Cromwell Road 153 w Londynie; ; ., jako jedyna córka reżysera Alfreda Hitchcocka (1899–1980) i Almy Reville (1899–1982). Od najmłodszych lat nazywano ją „Pat”. Po jej narodzinach ojciec zakupił za kwotę 2,5 tys. funtów 11-akrową posiadłość Winter’s Grace nieopodal Shamley Green, położoną pięć mil od Guildford, gdzie cała rodzina spędzała weekendy. Uczęszczała do szkoły z internatem w Sussex. Od dziecka przejawiała uzdolnienia sceniczne. Reżyser Alexander Korda napisał do niej list z pochwałami za występ w szkolnym przedstawieniu Król, który niczego się nie nauczył oraz zaoferował dziewczynce kontrakt filmowy.

Na początku marca 1939 razem z rodzicami przeniosła się do Stanów Zjednoczonych; ; ; .. Uczęszczała do prywatnej szkoły dla dziewcząt Marymount High School, prowadzonej przez siostry z zakonu przy Bulwarze Zachodzącego Słońca w Bel Air, dzielnicy Los Angeles w stanie Kalifornia. Do grona jej ulubionych gwiazd filmowych należeli: Bette Davis, Bing Crosby, Bob Hope, Cary Grant, Clark Gable, Fredric March, Gene Autry oraz Humphrey Bogart.

Debiut teatralny i filmowy mały|Belasco Theatre (na zdj. w 2006), w którym Hitchcock występowała w sztuce Violet jesienią 1944 W 1941 zadebiutowała w teatrze. Wystąpiła u boku Victora Kiliana w komediodramacie Solitaire autorstwa Johna Van Drutena, reżyserowanym przez Dudleya Diggesa. Wcieliła się w Virginię, bogatą dziewczynę, zaprzyjaźniającą się z włóczęgą. Za swoją kreację zebrała przychylne opinie krytyków, w przeciwieństwie do spektaklu, który uważano za „błahy i bez innowacji”. Brooks Atkinson, recenzując jej występ, pisał za pośrednictwem „The New York Timesa”, że „gra Virginię z dziecinną niewinnością i szczerością”. Z uwagi na japoński atak na Pearl Harbor, przeprowadzony 7 grudnia, przedstawienie zdjęto z afisza po trzech tygodniach. „Przed premierą nie czułam się zbyt pewnie. Byłam zdenerwowana. Ale odetchnęłam, gdy dowiedziałam się, że na widowni nie będzie ojca. Kręcił wtedy film [Sabotaż] w Hollywood” – wspominała.

mały|left|Patricia Hitchcock z ojcem na planie filmu Nieznajomi z pociągu (1951; była to druga z trzech produkcji jej ojca, w której zagrała) Po raz drugi wystąpiła na scenie w 1944, w wieku szesnastu lat. Zagrała w broadwayowskiej komedii Violet, będącej adaptacją cyklu opowiadań o młodej pannie Majsterklepce autorstwa Whitfielda Cooka. Premiera miała miejsce w nowojorskim Belasco Theatre, jednak krytyczne recenzje – Violet określano jako „nad wyraz przygnębiającą komedię” – spowodowały zdjęcie sztuki z afisza po dwudziestu trzech przedstawieniach.

Ukończywszy w 1947 Marymount High School, mając aktorskie ambicje, przeniosła się do Londynu, gdzie od 1948 do 1950 studiowała na Royal Academy of Dramatic Art (RADA). W 1950 zadebiutowała w filmie fabularnym Trema, reżyserowanym przez jej ojca. Otrzymała drobną rolę Chubby Bannister, przyjaciółki Evy Gill (Jane Wyman); .. Hitchcock w żartobliwym tonie przyznawał: „Chcę sprawdzić, czy nauczyła się czegoś na studiach i czy warto było na to wydawać pieniądze”. W tym samym roku zagrała w dramacie historycznym The Mudlark (reż. Jean Negulesco) z głównym rolami Aleca Guinnessa i Irene Dunne.

Rok później otrzymała angaż do psychologicznego dreszczowca noir Nieznajomi z pociągu, również reżyserowanego przez Hitchcocka. Wcieliła się w postać Barbary, młodszej siostry Anny Morton (Ruth Roman). W ocenie Patricka McGilligana była to „najbardziej złożona postać, jaką córka Hitchcocka zagrała w filmie swojego ojca, została ukazana jako wesoła miłośniczka zbrodni”. Mimo że Hitchcock wymyślił postać Barbary specjalnie z myślą o córce (nie występuje ona w książce autorstwa Patricii Highsmith z 1950, na podstawie której zrealizowano film), to musiała ona uczestniczyć w castingach do produkcji ojca, podobnie jak i inni aktorzy, oraz traktowano ją na planie bez żadnych przywilejów. Wspominając pracę nad filmem przyznawała: „Na planie [ojciec] dawał mi polecenia i zachowywał się bardzo krytycznie. Mogłabym równie dobrze nazywać się Jane Jones, a nie Patricia Hitchcock”.

W latach 50. występowała też w radiu i telewizji, pojawiając się w takich programach, jak Suspense, The Life of Riley, sitcomie My Little Margie oraz w jednym z odcinków Playhouse 90, reżyserowanym przez Johna Frankenheimera. Miała otrzymać rolę w serialu komediowym stacji NBC The Robert Cummings Show (dostała ją Ann B. Davis), lecz plany te przerwała ciąża. W latach 1955–1960 pojawiła się gościnnie w dziesięciu odcinkach serialu kryminalnego Alfred Hitchcock przedstawia. Jak twierdziła, „potrzebowali dziewczyny z angielskim akcentem”. W 1956, będąc już mężatką, wystąpiła w roli damy dworu w dramacie religijnym Dziesięcioro przykazań (reż. Cecil B. DeMille).

Cztery lata później po raz trzeci zagrała u ojca, w dreszczowcu psychologicznym Psychoza. Wcieliła się w rolę Caroline, rozgadanej współpracownicy Marion Crane (Janet Leigh) (postać Caroline nie występowała w powieści Roberta Blocha z 1959). Otrzymywała 500 dolarów dziennie, z gwarancją dwudniowej pracy.

W 1975 wystąpiła u boku Barbary Baxley i Cloris Leachman w filmie telewizyjnym Ladies of the Corridor (reż. Robert Stephens), emitowanym w stacji PBS. Rok później zagrała w telewizyjnej wersji Six Characters in Search of an Author (reż. Stacy Keach). Ostatni raz na ekranie pojawiła się w 1978, występując w produkcji Skateboard (reż. George Gage).

Po zakończeniu kariery aktorskiej mały|Patricia Alma O’Connell (1996) W 1984 przekazała Margaret Herrick Library w Beverly Hills w stanie Kalifornia dokumentację ojca, jego zdjęcia, pamiątki oraz materiały produkcyjne. Zajmowała się również recenzjami książek poświęconych jej ojcu. Publicznie skrytykowała biografię pióra Donalda Spoto – Alfred Hitchcock: The Dark Side of Genius z 1980, w której autor przedstawił reżysera jako „makabrycznego żartownisia, przerażone dziecko i tyrańskiego artystę”. Współpracownicy Hitchcocka i ludzie znający go osobiście wyrażali swoje oburzenie. Patricia Alma O’Connell uznała, że „Spoto przekręcił fakty”.

W 2000 była współproducentem krótkometrażowego filmu dokumentalnego The Man on Lincoln’s Nose (reż. Daniel Raim). W 2002 dostarczyła rodzinne zdjęcia oraz napisała przedmowę do książki Footsteps in the Fog: Alfred Hitchcock’s San Francisco autorstwa Jeffa Krafta i Aarona Leventhala. Rok później O’Connell opublikowała wspólnie z Laurentem Bouzereau biografię swojej matki – Alma Hitchcock: The Woman Behind the Man, która ukazała się nakładem wydawnictwa Berkley Books.

Śmierć Patricia Alma O’Connell zmarła 9 sierpnia 2021 w swoim domu w Thousand Oaks w stanie Kalifornia w wieku 93 lat. Informację o jej śmierci podała najmłodsza córka Kathleen „Katie” O’Connell-Fiala. Druga z córek, Teresa „Tera” Carrubby, przyznała, że jej matka zmarła we śnie z przyczyn naturalnych, dodając: „Zawsze była naprawdę dobra w ochronie spuścizny moich dziadków i upewnianiu się, że zawsze będą pamiętani”. Została pochowana na cmentarzu Valley Oaks Memorial Park w Westlake Village w Kalifornii.

Życie prywatne 17 stycznia 1952 wyszła za mąż za Josepha E. O’Connella Jr., pochodzącego z Newton w stanie Massachusetts absolwenta prywatnej szkoły średniej Georgetown w Garrett Park w Maryland, który służył w United States Navy (USN) w czasie II wojny światowej. O’Connell Jr. sprawował też funkcję skarbnika Thomas Dalby Corporation w Watertown w Massachusetts. Był on wnukiem stryjecznym późniejszego kardynała, arcybiskupa Bostonu. Uroczystości weselne odbyły się kaplicy Najświętszej Marii Panny w Katedrze Świętego Patryka w Nowym Jorku. Po ślubie wydano przedpołudniowe przyjęcie na górnym tarasie hotelu St. Regis. Hitchcock usiłował przekonać zięcia do pracy w przemyśle filmowym, lecz bez skutku. Mieli trzy córki: Mary Almę Stone (ur. 17 kwietnia 1953), Teresę „Tere” Carrubby (ur. 2 lipca 1954) oraz Kathleen „Katie” Fialę (ur. 27 lutego 1959). Pozostali małżeństwem przez ponad czterdzieści lat, do śmierci męża, który zmarł na atak serca w 1994.

mały|Patricia Alma O’Connell z mężem Josephem, dwiema córkami oraz rodzicami, Alfredem Hitchcockiem i Almą Reville (lata 50.) Od dzieciństwa jej pasją, którą zaszczepiła w niej matka, była jazda konno. Uprawiała ją, dopóki stan zdrowia jej na to pozwalał.

W rozmowie z dziennikiem „The Guardian” z okazji setnej rocznicy urodzin swojego ojca (1999), przyznała: „Miałam całkowicie normalne życie. Moi rodzice byli zwykłymi ludźmi. Wiem, że wiele osób twierdzi, że mój ojciec musiał mieć mroczną wyobraźnię. Cóż, nie miał. Był genialnym filmowcem i wiedział, jak opowiadać historię, to wszystko”.

W 2018 jej dom spłonął w wyniku niszczycielskiego pożaru Woolsey w południowej Kalifornii.

Filmografia Rok Tytuł Rola Uwagi Źr 1950 Trema Chubby Bannister tytuł oryg.: Stage Fright ; ; . The Mudlark służąca niewym. w czołówce 1951 Nieznajomi z pociągu Barbara Morton tytuł oryg.: Strangers on a Train ; ; . 1956 Dziesięcioro przykazań dama dworu tytuł oryg.: The Ten Commandments, niewym. w czołówce 1960 Psychoza Caroline, współpracownica Marion tytuł oryg.: Psycho, niewym. w czołówce ; ; ; . 1978 Skateboard pani Harris

Radio Rok Program Odcinek Rola Data emisji Źr 1951 Lux Radio Theatre Nieznajomi z pociągu Barbara Morton 3 grudnia 1951 1953 Suspense Kamień księżycowy b.d. 16 listopada 1953

Telewizja mały|Patricia Alma O’Connell jako Irma Jean Deever w odcinku „Rumors of Evening” audycji Playhouse 90 (1958) Rok Tytuł Rola Uwagi Źr 1949 The Case of Thomas Pyke b.d. film telewizyjny 1952 Suspense Esther Stone odcinek z 2 grudnia 1953 Life with Father Nora sezon 1 1954 My Little Margie b.d. odcinek z 31 marca 1955 Front Row Center Ann odcinek z 10 sierpnia Alfred Hitchcock przedstawia Diana Winthrop odcinek z 30 października 1956 Margaret odcinek z 22 stycznia Ellie Marsh odcinek z 13 maja Screen Directors Playhouse pielęgniarka Winrod odcinek z 11 lipca NBC Matinee Theater b.d. odcinek z 27 lipca 1957 Alfred Hitchcock przedstawia Polly Stephens odcinek z 17 marca Saleslady odcinek z 6 października Nancy Mason odcinek z 3 listopada 1958 Aileen odcinek z 25 maja Suspicion sekretarka odcinek z 16 czerwca The Life of Riley Dolly odcinek z 24 sierpnia Playhouse 90 Irma Jean Deever odcinek z 1 maja 1959 Alfred Hitchcock przedstawia Pat odcinek z 15 lutego 1960 Dorothy odcinek z 17 kwietnia Rose odcinek z 12 czerwca 1975 Ladies of the Corridor Irma filmy telewizyjne 1976 Six Characters in Search of an Author kobieta

Scena Rok Tytuł Rola Teatr Źr 1941 Solitaire Virginia Stewart Plymouth Theatre 1944 Violet Violet Belasco Theatre 1951 The High Ground pielęgniarka Brent 48th Street Theatre

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Royal Academy of Dramatic Art Kategoria:Aktorki radiowe Kategoria:Aktorki związane z Hollywood Kategoria:Aktorki związane z Los Angeles Kategoria:Alfred Hitchcock Kategoria:Artyści związani z Londynem Kategoria:Brytyjscy producenci filmowi Kategoria:Brytyjskie aktorki filmowe Kategoria:Brytyjskie aktorki głosowe Kategoria:Brytyjskie aktorki teatralne Kategoria:Brytyjskie aktorki telewizyjne Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie