LZ 32 (Luftschiff Zeppelin) – trzydziesty drugi sterowiec szkieletowy wybudowany w Niemczech przez wytwórnię Luftschiffbau Zeppelin GmbH z Friedrichshafen nad Jeziorem Bodeńskim. Głównym konstruktorem był Ludwig Dürr.
Budowę sterowca rozpoczęto w 1914 roku. Należał do typu m. Jego oznaczeniem wojskowym było L 7.
Budowa Długość całkowita wynosiła 158 m, a średnica 14,9 m. Jego konstrukcja była pokryta materiałem bawełnianym. W środku znajdowało się 18 komór wypełnionych wodorem o łącznej pojemności 22 470 metrów sześciennych.
Sterowiec był zaopatrzony w trzy silniki Maybach C-X o mocy 210 KM, każdy wyposażony był w dwie gondole, które mogły pomieścić w sumie 18 członków załogi.
Przebieg służby Pierwszy lot wykonał 23 listopada 1914 roku. Sterowiec brał udział w operacjach nad Morzem Północnym oraz z nalotach na południowo-wschodnią Anglię. Operował w marynarce do 4 maja 1916 roku. W dniu tym został uszkodzony po lekkim trafieniu przez ogień z krążowników lekkich HMS Galatea oraz HMS Phaeton obniżył swój lot i znalazł się w zasięgu działań okrętu podwodnego HMS E31, który po wynurzeniu ostrzelał sterowiec powodując jego zestrzelenie. Siedmiu członków załogi sterowca zostało uratowanych przez załogę E31.
Parametry techniczne sterowca LZ 32 długość 158 metrów, średnica: 14,9 metrów, gaz nośny (wodór), 22 470 m³ masa własna: 17 708 kg napęd: 3 silniki Maybacha 210 KM maksymalna prędkość 81 km/h maksymalny pułap : 2100 m promień działania: 2500 km udźwig: 8400 kg załoga: 18
Przypisy
Bibliografia
LZ 032