thumb|Tradycyjny czepiec, ozdobiony haftem kujawskim, autorstwa Alicji Jakubowskiej, twórczyni ludowej. Zdjęcie z wystawy w Gminnej Bibliotece Publicznej w Rojewie. thumb|Haft kujawski: obrus i serwetki autorstwa Karoliny Dworek z Rojewa thumb|Haft kujawski: serweta autorstwa Alicji Jakubowskiej z Rojewa Haft kujawski – rodzaj haftu, wywodzącego się z Kujaw, którego główną cechą jest stosowanie krótkich ściegów, takich jak: sznureczek, ścieg atłaskowy wypukły, wałeczek, kładziony, dziergany, haft dziureczkowy.
Przykładowe rodzaje ściegów: sznureczek – najczęściej podwójny. Powstaje w wyniku wkłuwania igły w połowie długości poprzedniego ściegu, kładziony – najczęściej uzupełnia wiele motywów. Polega na wkłuwaniu i wyciąganiu nitki w tych samych miejscach, dziureczkowy – zwany angielskim, w którym dziurki są obdziergane lub wzmocnione wałeczkiem.
Cechą charakterystyczną haftu kujawskiego jest ornament roślinny w różnych stylizacjach: formy proste, motywy kwiatów (np. margaretki, słoneczniki, róże) i liści, motywy gałązek (zwanych rózgami). W zbiorach Rosyjskiego Muzeum Etnograficznego w Sankt Petersburgu znajduje się najstarszy zabytek hafciarstwa kujawskiego – kopka (workowaty i okrągły czepiec), datowany na około 1860 rok. Ośrodki haftów ludowych rozwijały się we Włocławku, Inowrocławiu, Kruszwicy, Radziejowie, Pakości, Strzelnie i Kowalu.
Przypisy Sztuka ludowa Kujaw. Przeszłość i teraźniejszość, pod red. Wandy Szkulmowskiej, Kujawsko – Pomorskie Towarzystwo Kulturalne, Bydgoszcz 1997
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hafciarstwo Kategoria:Kujawy