Ireneusz Załuski herbu Junosza (ur. 10 sierpnia 1835 w Kłajpedzie, zm. 20 maja 1868 we Dreźnie) – polski rzeźbiarz
Życiorys Urodził się w rodzinie marszałka szlachty powiatu upickiego, jednego z przywódców powstania listopadowego na Litwie, odnowiciela uzdrowiska Iwonicz-Zdrój – Karola Załuskiego (1794–1845) i matki Amelii Załuskiej z książąt Ogińskich (1805–1858). Uczył się rysunku w Krakowie u Wojciecha Stattlera, potem rzeźby w Szkole Sztuk Pięknych, następnie w Wiedniu i Rzymie. Wziął udział w powstaniu styczniowym. Walczył w bitwie pod Radziwiłłowem (zakończonej niepowodzeniem 2 lipca 1863). W okresie późniejszym służył w armii austriackiej, w randze porucznika pułku kirasjerów walczył pod Sadową. Zmarł od rany otrzymanej w pojedynku.
Miał czterech braci i cztery siostry; byli to: Michał Karol Załuski z Iwonicza h. Junosza 1827–1893 hr. Maria Eugenia Zofia Załuska h. Junosza 1829–1910 hr. Emma Honorata Ida Załuska 1831–1912 Karol Bernard 1834–1919 Stanisław Maria 1838–1904 Iwo Leon Franciszek 1840–1881 hr. Ida Rozalia Aniela Załuska h. Junosza 1841–1916 hr. Franciszka Joanna Amelia Załuska h. Junosza 1843–1924
Bibliografia Wspomnienia o rodzinie Załuskich w XIX stuleciu. Kraków 1907 Baza Jerzego ks. Czartoryskiego Łuszczyński, „Silva Heraldica” Polski Słownik Biograficzny J.S. Dunin-Borkowski, Rocznik Szlachty Polskiej 1883, A. Kwilecki, Załuscy w Iwoniczu, s. 94–96
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kłajpedzie Kategoria:Ludzie związani z Iwoniczem-Zdrojem Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Radziwiłłowem Kategoria:Urodzeni w 1835 Ireneusz Kategoria:Zmarli w 1868