Tekla Jenike z domu Dalewska herbu Krucini (ur. w 1838 w Kunkułce (powiat lidzki), zm. 4 maja 1920 w Warszawie) – uczestniczka powstania styczniowego na Litwie, zesłana na Syberię.
Życiorys Czynnie uczestniczyła w powstaniu styczniowym, została aresztowana i zesłana z przyrodnią siostrą, Apolonią, wdową po Zygmuncie Sierakowskim do guberni penzeńskej. Udało się jej wrócić do Warszawy po kilku latach. W czerwcu 1870 roku wyszła za mąż w Warszawie za Ludwika Jenikego. Małżeństwo było bezdzietne.
2 maja 1924 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone w walce o niepodległość Polski w powstaniu 1863 r.”.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Rodzina Ojciec Tekli, Dominik Antoni Dalewski był dwukrotnie żonaty. Córką Dominika z pierwszego małżeństwa była Apolonia Dalewska, późniejsza żona Zygmunta Sierakowskiego.
Tekla Dalewska była córką Dominika Antoniego i drugiej jego żony, Dominiki z Narkiewiczów. Była jednym z ośmiorga ich dzieci. Jej rodzeństwo z tego małżeństwa to: Franciszek (1825–1904) Aleksander (1827–1862) Konstanty (1837–1871) Tytus (1841–1864) Ksawera (1845–1900) Zuzanna Józefa.
Przypisy
Tekla Kategoria:Kobiety – powstańcy styczniowi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1920