Jan Frydrychowski herbu Kornicz (ur. 1569, zm. 18 grudnia 1625) – duchowny katolicki, pochodzenia szlacheckiego, administrator żup wielickich, sekretarz królewski Zygmunta III Wazy.
Życiorys Syn Piotra z Frydrychowic i Barbary Skidzińskiej, herbu Kietlicz. Karierę rozpoczynał jako sekretarz królewski. Od 1601 kanonik krakowski. Jego instalacja odbyła się w kapitule krakowskiej 25 kwietnia 1601 (clerici primae tonsurae). Jako kanonik katedralny krakowski objął fundi Marchocice, po biskupie sufraganie Pawle Dembskim, z prowizji kardynała Bernarda MaciejowskiegoB. Kumor, Dzieje diecezji krakowskiej do roku 1795, t. 2, Kraków 1999, s. 330.. Ustąpił z niej przed 1611T. Glemma, Źródła do dziejów kościelnych Pomorza w krakowskich archiwach diecezjalnych, [w:] Księga pamiątkowa 75-lecia Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 1952, s. 70.. Później miał prebendę Bossutów (dzis. Bosutów) i prestymonium Garlicę (dzis. Garlica Duchowna) w 1608. Posiadał także kanonię sandomierską.
Święcenia kapłańskie otrzymał zapewne dopiero w 1601. Był zaufanym współpracownikiem kardynała Maciejowskiego, w którego kancelarii pełnił funkcję skarbnikaA. Dicianówna, Kardynał Bernard Maciejowski jako opiekun uczonych i literatów, w: Collectanea Theologica No 15/3 (1934), s. 325-326., od niego otrzymał w dożywocie wieś Posądza (1602). Po jego śmierci w 1608 został jednym z egzekutorów testamentu kardynałaJ. Korytkowski, Arcybiskupi gnieźnieńscy prymasowie i metropolici polscy, t. 3, Poznań 1889, s. 588.. Współdziałał z jego następcą na stolcu biskupim Piotrem Tylickim. W 1614 dokonał rewizji przywilejów lokacyjnych Tylicza należącego do dóbr biskupów krakowskich. W 1615 wchodził w skład komisji lustrującej wzgórze katedralneR. Skowron, Kalendarium dziejów Wawelu do roku 1905, Kraków 1990, s. 118.. Także kolejny biskup krakowski Marcin Szyszkowski darzył go względami, m.in. darowując dziesięciny w województwie sandomierskim. W 1624 w porozumieniu z Jakubem Zadzikiem jako biskupem chełmińskim, pośredniczył przy wypłacie kapitule krakowskiej legatów jego poprzednika Jana KuczborskiegoT. Glemma, Źródła do dziejów kościelnych Pomorza w krakowskich archiwach diecezjalnych, [w:] Księga pamiątkowa 75-lecia Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 1952, s. 76.. Ostatnią jego kurią kanonicką był dom Ciołka w Krakowie.
W 1608 wraz z rodzeństwem, Janem i Zofią z d. Frydrychowską, procesował się z rodziną Komorowskich o dobra w ziemi oświęcimskiej. Jako sekretarz królewski poświadczony w źródłach w latach 1614-1621 (pełnił tę funkcję już znacznie wcześniej). Do 1620 był królewskim administratorem żup wielickich. Stawił poczet na popis pospolitego ruszenia księstwa oświęcimskiego i zatorskiego pod Lwowem w październiku 1621 rokuJacek Pielas, Rejestr pospolitego ruszenia księstw oświęcimskiego i zatorskiego z 18 października 1621 roku, w: Res Historica, No 42 (2016), s. 370..
Zmarł 18 grudnia 1625, pochowany został w kaplicy Maciejowskich katedry na Wawelu, gdzie umieszczono jego epitafiumM. Rożek, Katedra wawelska w XVII wieku, Kraków 1980, s. 267..
Przypisy
Bibliografia T. Glemma, Frydrychowski Jan, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 7, Kraków 1948-1958, s. 175.
Kategoria:Duchowni diecezji krakowskiej (I Rzeczpospolita) Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Jan Frydrychowski Kategoria:Kanonicy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy sandomierskiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Ludzie związani z Sandomierzem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Sekretarze Zygmunta III Wazy Kategoria:Urodzeni w 1569 Kategoria:Zmarli w 1625