Rambo Amadeus, właśc. Antonije Pušić (cyr. Рамбо Амадеус; ur. 14 czerwca 1963 w Kotorze) – czarnogórski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów, reprezentant Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji.
Jego pseudonim artystyczny pochodzi z syntezy nazwisk Johna Rambo i Wolfganga Amadeusa Mozarta. Znany jest także jako „uroczy król wesołego popu”, a jego styl i muzyka porównywane są z twórczością Franka Zappy czy Captaina Beefhearta.
Wczesne życie Antonije Pušić urodził się w czarnogórskim mieście Kotor, w ówczesnej Jugosławii. Ukończył studia turystyczne na Uniwersytecie Belgradzkim na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Rozpoczął naukę w szkole muzycznej w klasie fortepianu, jednak zrezygnował z niej po sześciu latach edukacji.
Jako nastolatek rozpoczął treningi żeglarstwa. W latach 1972–1984 reprezentował Jugosławię w międzynarodowych regatach, zdobywając wówczas kilkukrotnie tytuł Mistrza Czarnogóry, ośmiokrotnie – Mistrza Południowego Adriatyku oraz krajowego i międzynarodowego Pucharu Đerdap w 1980Biografia Rambo Amadeusa na Discogs.com.. Podczas pierwszego roku nauki w gimnazjum zaczął komponować i śpiewać autorskie utwory. Dołączył wówczas do składu lokalnych zespołów w Hercegu Novim i Titogradzie. Jednym z jego pierwszych koncertów było granie na mandolinie w orkiestrze uprzyjemniającej czas gościom w hotelu Plaza w Hercegu Novim. W 1985 przeprowadził się do Belgradu, gdzie studiował i grał w amatorskich zespołach muzycznych.
Kariera muzyczna 1988–1989: O tugo jesenja i Hoćemo gusle W 1988 wydał swój debiutancki album – O tugo jesenja. Jego brzmienia opisywane były jako pozorna mieszanka folklorystycznego śpiewania z humorystycznymi tekstami i klasycznym dźwiękiem gitarowego gryfu. Przedstawiał się wówczas jako Nagib Fazlić Nagon, dzięki którego pomocy finansowej był w stanie wydać płytę. Swój styl muzyczny nazwał „turbo folkiem”. Dzięki producentowi, Sašy Habićoviego, Amadues miał możliwość podpisania kontraktu z telewizyjną wytwórnią PGP RTB.
Rok później ukazała się druga płyta wokalisty pt. Hoćemo gusle, na której znalazły się utwory jawnie powiązane z tematyką polityczną. Tytuł albumu wyśmiewa sytuację w Czarnogórze, która ostatecznie wyrosła na antybiurokratycznej rewolucji i doprowadziła Milo Đukanovicia, Momira Bulatovicia i Svetozara Marovicia do władzy. Okładka albumu zawiera teksty piosenek, które nie zostały faktycznie nagrane na płycie. Amadeus wyjaśnił, że „zostały usunięte w ostatniej chwili, ponieważ nie było na nie miejsca”. Obiecał wówczas, że zostaną zamieszczone na jego kolejnej płycie.
1991–1998: M-91 Trzeci studyjny album Amadeusa zatytułowany M-91 miał swoją premierę pod koniec 1991, w momencie apogeum konfliktu w byłej Jugosławii. Z tego powodu podtytułem płyty był napis Psychological Propaganda Set, a większość utworów była mieszanką ciężkiego tekstu o militarystycznym klimacie. Album utwierdził obecność Rambo na muzycznej scenie, a ze względu na szczery i zabawny charakter, zaczął być często zapraszany do różnych telewizyjnych i radiowych programów w całym kraju. Starając się opanować całą sytuację, wyruszył w trasę, podczas której został jednym z pierwszych wykonawców z byłej Jugosławii, który zaczął koncertować w Macedonii i Słowenii kilka lat po tym, jak podpisały one deklarację o niepodległości. W latach 90. koncertował również w Bośni i Hercegowinie. Gdy powrócił do kraju, ponownie zaczął łamać bariery inter-etniczne: 10 grudnia 1998, wraz z Margitą Stefanović, zagrał w lokalnym kinie w Puli. Była to pierwsza powojenna okazja dla chorwackich fanów, by uczestniczyć w koncercie serbsko-czarnogórskich artystów.
2000–2008: Don’t Happy, Be Worry, Oprem dobro i Hipishizik Metafizik W 2000 Amadeus pracował nad materiałem na płytę pt. Don’t Happy, Be Worry/Čobane vrati se. Album zawierał utwory „Eg rodde meg ut på seiegrunnen” i „Laganese”, w których gościnnie zaśpiewała norweska dziennikarka Åsne Seierstad. Materiał wyprodukował Iztok Turk. W 2004 wydał swój trzeci album koncertowy – Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna, który poprzedzał studyjną wersję płyty – Oprem dobro z połowy 2005. W tym samym nawiązał współpracę z etniczno-jazzowym zespołem Kal, dla którego napisał utwór „Dikh tu kava” oraz wydał płytę Hipishizik Metafizik pod szyldem wytwórni PGP RTS.
2011–2012: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata i Konkurs Piosenki Eurowizji W 2011 wydał swój czwarty album koncertowy Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata. W grudniu tego samego został wybrany wewnętrznie przez czarnogórskiego nadawcę publicznego na reprezentanta Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji w Baku. Jego propozycją został utwór „Euro neuro”, którym otworzył pierwszy półfinał widowiska w maju 2012. Zajął w nim ostatecznie piętnaste miejsce, przez co nie zakwalifikował się do finałuEurovision 2012 split jury-televote results revealed..
Dyskografia Albumy studyjne 1988: O tugo jesenja 1989: Hoćemo gusle 1991: Psihološko propagandni komplet M-91 1995: Muzika za decu 1996: Mikroorganizmi 1997: Titanik 1998: Metropolis B (tour-de-force) 2000: Don’t Happy, Be Worry/Čobane vrati se 2005: Oprem Dobro 2008: Hipishizik Metafizik 2015: Vrh Dna 2020: Brod Budala
Albumy koncertowe 1993: Kurac, Pička, Govno, Sisa 1997: Koncert u KUD France Prešeren 2004: Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna 2011: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata
Albumy kompilacyjne 1994: Izabrana dela 1998: Zbrana dela 1 1998: Zbrana dela 2
Mini-albumy 2008: Yes No
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona oficjalna Oficjalny kanał na YouTube
Kategoria:Czarnogórscy wokaliści Kategoria:Jugosłowiańscy kompozytorzy Kategoria:Gitarzyści Kategoria:Jugosłowiańscy gitarzyści Kategoria:Jugosłowiańscy wokaliści Kategoria:Jugosłowiańscy tekściarze Kategoria:Mandoliniści Kategoria:Reprezentanci Czarnogóry w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Jugosłowiańscy sportowcy Kategoria:Żeglarze sportowi Kategoria:Czarnogórcy pochodzenia serbskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Kotorze Kategoria:Urodzeni w 1963