Honda CBR 500F – sportowo-turystyczny motocykl Hondy produkowany od 1987 do 1993 roku na bazie modelu CBR 600 F1 (PC19 i PC21). Motocykl był sprzedawany wyłącznie w Australii, Meksyku oraz Austrii.
Motocykl został wyposażony w silnik o pojemności zmniejszonej do 498 cm³. Zmniejszono średnicę cylindra z 63 mm na 57.5 mm.
Model nosił wewnętrzne oznaczenie PC20 i był sportowo-turystyczną odmianą CBR 600F przeznaczoną na wybrane rynki. Zastosowano w nim czterocylindrowy, chłodzony cieczą silnik DOHC o pojemności 498 cm³ i stopniu sprężania 11,0:1. Według danych technicznych dla roczników 1988–1993 jednostka rozwijała 72 KM, czyli 53 kW, przy 12 000 obr./min, a prędkość maksymalna wynosiła 192 km/h. W niektórych egzemplarzach podawano moc 35,5 kW przy 9500 obr./min.
W układzie jezdnym zastosowano teleskopowy widelec przedni, centralny amortyzator tylny, podwójny hamulec tarczowy z przodu oraz pojedynczy hamulec tarczowy z tyłu. W odróżnieniu od późniejszych motocykli Hondy o oznaczeniu 500, model CBR 500F był wyposażony w czterocylindrowy silnik rzędowy, a nie w jednostkę dwucylindrową. W wersji z 1990 roku podawano dopuszczalną ładowność 176 kg, rozstaw osi 1410 mm, wyprzedzenie 104 mm oraz kąt główki ramy 64°.
Przypisy
Bibliografia CBR 500F Kategoria:Motocykle sportowe Kategoria:Motocykle z lat 80. Kategoria:Motocykle z lat 90.