Piotr Michajłowicz Siemieniuk (ur. w miejscowości Nowo-Domiestowo na Grodzieńszczyźnie, zm. ?) – generał-major Armii Czerwonej służący w LWP.

Życiorys Z pochodzenia Białorusin. W latach 1912–1915 uczył się w gimnazjum w Słonimiu, potem został ewakuowany do Kaługi, gdzie pracował jako robotnik, a od maja 1918 urzędnik oddziału sanitarnego w gubernialnym komisariacie wojennym w Kałudze.

W marcu 1919 wcielony do Armii Czerwonej, żołnierz pułku inżynieryjnego, w maju 1919 wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików), w lutym 1921 został zastępcą dowódcy kompanii saperów w 48 Dywizji Piechoty w Twerze, a w czerwcu 1922 inspektorem rozminowania. Od XI 1925 pracował w sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1932–1937 studiował w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Waleriana Kujbyszewa w Moskwie, po czym został inżynierem mechanikiem.

W VIII 1940 został szefem oddziału w Głównym Zarządzie Administracyjnym Armii Czerwonej w Moskwie, od września 1942 w sztabie Frontu Zakaukaskiego. 12 IX 1944 w stopniu podpułkownika skierowany do służby w "ludowym" WP, został pomocnikiem szefa Wojsk Inżynieryjnych WP ds. zaopatrzenia. 11 XI 1944 Ludowy Komisariat Obrony ZSRR mianował go pułkownikiem saperów Armii Czerwonej. Po wojnie kierował wydziałem w Departamencie Wojskowo-Inżynieryjnym MON, od 1 I 1947 zastępca szefa departamentu.

Od 1 VI 1951 zastępca komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie ds. technicznych. 31 V 1954 mianowany generałem-majorem wojsk inżynieryjnych przez Prezydium Rady Ministrów ZSRR. Od 26 X 1955 zastępca szefa Wojsk Inżynieryjnych WP ds. technicznych. W grudniu 1956 zakończył służbę w WP i powrócił do ZSRR. Dalsze jego losy nie są znane.

Odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1956) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1949) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Srebrny Krzyż Zasługi (1945) Medal za Warszawę 1939–1945 (1946) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1954) Order Lenina (1945) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (1945) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (1945)

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 392-394.

Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej Kategoria:Podpułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Technicznej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w XX wieku