Sen Endymiona () – obraz włoskiego malarza z okresu renesansu, Giovanniego Cimy.
Obraz jest ilustracją mało znanego mitu greckiego o Endymionie. W XVI wieku postać śpiącego młodzieńca była wieszana w sypialniach i buduarach i wiązana była z miłością kobiety do niewinnego mężczyzny. Mit po raz pierwszy został przytoczony przez greckiego retora Lukiana żyjącego w II wieku n.e. w jego Rozmowach bogów.
W jednym z dialogów pomiędzy boginią miłości Afrodytą a Boginią księżyca Selene, ta druga opowiada o słabości do śpiącego snem wiecznym Endymiona. Zawsze gdy go widzi zstępuje do niego, gdyż uroda jego nie pozwala oprzeć się pokusom miłosnym:
Opis obrazu Cima bardzo wiernie odtworzył opowiedzianą historię. Młodzieniec przedstawiony zgodnie z antycznymi kanonami sztuki, w identyczny sposób jak opisywała to Selene, leży na ziemi pogrążony w sen. Wokół niego dodatkowo śpi zwierzyna łowna oraz jego pies myśliwski tworząc wrażenie ciszy. O mitologicznym wydźwięku dzieła ma wskazywać widoczny w tle półksiężyc opadający na ziemię. To bogini Selene, pod postacią księżyca cicho schodzi na ziemie by posiąść młodzieńca we śnie.
Bibliografia Patrick de Rynck: Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce. Wyd. Universitas, Kraków 2008, .
Kategoria:Obrazy w Gallerii Nazionale di Parma Kategoria:Obrazy Cimy da Conegliano Kategoria:Malarstwo mitologiczne