Pasikoniszka białobrzucha (Onychomys leucogaster) – gatunek ssaka z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Pasikoniszka białobrzucha występuje w południowo-zachodniej Ameryce Północnej zamieszkując w zależności od podgatunku: O. leucogaster leucogaster – od skrajnego południowo-wschodniego Saskatchewan i południowej Manitoby (Kanada) na południe do południowo-wschodniej Dakoty Południowej i skrajnie północno-zachodniej Iowy (Stany Zjednoczone). O. leucogaster albescens – ograniczony do miejsca typowego i okolic w skrajnie północnej Chihuahua (Meksyk). O. leucogaster arcticeps – od Wyoming i Dakoty Południowej na południe do środkowego Teksasu i południowo-wschodniego Nowego Meksyku (Stany Zjednoczone). O. leucogaster breviauritus – od wschodniej Nebraski i północno-zachodniej Iowy na południe do środkowej i południowo-zachodniej Oklahomy (Stany Zjednoczone). O. leucogaster brevicaudus – południowo-wschodni Oregon, południowe Idaho, skrajnie południowo-zachodni Wyoming, skrajnie wschodnia Kalifornia i Nevada (Stany Zjednoczone). O. leucogaster fuliginosus – północno-zachodnia Arizona (Stany Zjednoczone). O. leucogaster fuscogriseus – wschodni Waszyngton, wschodni Oregon, środkowo-zachodnie Idaho, północno-wschodnia Kalifornia i skrajnie północno-zachodnia Nevada (Stany Zjednoczone). O. leucogaster longipes – południowo-środkowy Teksas (Stany Zjednoczone) i północno-wschodni Meksyk. O. leucogaster melanophrys – środkowe i południowo-zachodnie Utah oraz przylegająca północno-zachodnia Arizona (Stany Zjednoczone). O. leucogaster missouriensis – południowa Alberta i południowa Saskatchewan (Kanada) oraz Montana, północny Wyoming, zachodnia Dakota Północna i północno-zachodnia Dakota Południowa (Stany Zjednoczone). O. leucogaster pallescens – wschodnie Utah, zachodnie i południowo-środkowe Kolorado, południowo-wschodnia Arizona oraz północno-zachodni i północno-środkowy Nowy Meksyk (Stany Zjednoczone). O. leucogaster ruidosae – środkowa i południowo-wschodnia Arizona oraz środkowy i południowo-zachodni Nowy Meksyk (Stany Zjednoczone) oraz skrajnie północno-wschodnia Sonora i skrajnie północno-zachodnia Chihuahua (Meksyk). O. leucogaster utahensis – zachodnie Utah (Stany Zjednoczone).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1841 roku niemiecki przyrodnik Maximilian zu Wied-Neuwied nadając mu nazwę Hypudaeus leucogaster. Holotyp pochodził z wioska Mandan w pobliżu Fort Clark, w Hrabstwie Oliver, w Dakocie Północnej, w Stanach Zjednoczonych.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają trzynaście podgatunków.
Etymologia
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 90–128 mm, długość ogona 29–62 mm, długość ucha 12–17 mm, długość tylnej stopy 17–25 mm; masa ciała 30–60 g.
Ekologia Tryb życia Pasikoniszka białobrzucha żywi się głównie bezkręgowcami. Jej ofiarą padają przede wszystkim szarańczaki i skorpiony, ale niekiedy uprawia także kanibalizm, polując na przedstawicieli swojego gatunku. Gryzonie te budują gniazda w norach, które same kopią lub też zajmują opuszczone nory innych zwierząt.
Rozmnażanie Rozmnażają się na wiosnę i w lecie. Po ciąży trwającej 33 dni samica rodzi od 2 do 6 młodych.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Chomikowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1841 roku Kategoria:Taksony opisane przez Maximiliana zu Wied-Neuwieda Kategoria:Fauna Meksyku Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych