Karłomysz leśna (Heteromys anomalus) – gatunek ssaka podrodziny karłomyszy (Heteromyinae) w obrębie rodziny karłomyszowatych (Heteromyidae).
Zasięg występowania Karłomysz leśna występuje w północnej Ameryce Południowej zamieszkując w zależności od podgatunku: H. anomalus anomalus – północna i wschodnia Wenezuela (kontynent i wyspa Margarita) oraz Trynidad. H. anomalus brachialis – północno-zachodnia Wenezuela (na wschód od jeziora Maracaibo); okazy z Serranía de Perijá wzdłuż granicy kolumbijsko-wenezuelskiej na zachód od jeziora Maracaibo mogą należeć do tego podgatunku. H. anomalus hershkovitzi – środkowo-zachodnia Kolumbia (dolina rzeki Magdaleny w regionie Andów, zalesione zbocza wschodnich Andów). H. anomalus jesupi – północna Kolumbia (Sierra Nevada de Santa Marta).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1815 roku brytyjsko-australijski zoolog John Vaughan Thompson nadając mu nazwę Mus anomalus. Holotyp pochodził z obszaru w pobliżu koszar St. Anne, na wyspie Trynidad, w Trynidadzie i Tobago.
Z wyjątkiem H. desmarestianus występującego w północno-zachodniej Kolumbii, południowoamerykańskie karłomyszy należą do grupy gatunków anomalus w skład której wchodzą: H. anomalus, H. catopterius, H. oasicus, H. australis i H. teleus. Tylko H. australis występuje poza Ameryką Południową we wschodniej Panamie. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki.
Etymologia Heteromys: heteros „inny”, różny; μυς mus, μυoς muos „mysz”. anomalus: „anomalny, nienormalny”, od gr. ανωμαλος anōmalos „nierówny, dziwny, sprzeczny”, od negatywnego przedrostka αν- an-; ομαλος omalos „równy”. brachialis: „ramienny”, od brachium „ramię”, od gr. βραχιων brakhiōn, βραχιονος brakhionos „ramię”. hershkovitzi: Philip Hershkovitz (1909–1997), amerykański zoolog. jesupi: Morris Ketchum Jesup (1830–1908), amerykański bankier, filantrop, prezes Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 129 mm, samców 134 mm, długość ogona samic 150 mm, samców 156 mm, długość ucha średnio 19 mm, długość tylnej stopy średnio 34 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Ekologia Tryb życia Ten nocny płochliwy gryzoń żyje w norach wykopanych w leśnej glebie. Zbiera nasiona, owoce, pąki oraz kawałki młodych pędów, przenosi je w torbach policzkowych do nory, następnie je zjadając.
Rozmnażanie Młode rodzą się przez cały rok, głównie jednak wiosną i latem. W miocie są zwykle 4 młode.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Karłomyszowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1815 roku