Witold Maisel (ur. 8 kwietnia 1914 w Poznaniu, zm. 17 sierpnia 1993 tamże) – polski prawnik, historyk prawa, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalizował się w historii państwa i prawa. Twórca polskiej archeologii prawnej.
Życiorys Był synem Tekli (z Friedrichów) i Franciszka Maislów, ojciec był poznańskim kupcem i przemysłowcem. Witold uczęszczał do prywatnej szkoły Stachowiaka (przy ul. Wrocławskiej 28/29), 1. Szkoły Wydziałowej przy ul. Działyńskich i Gimnazjum św. Jana Kantego w Poznaniu (matura w 1932). Studia magisterskie na Uniwersytecie Poznańskim (na Wydziale Prawa) rozpoczął w 1933, jednocześnie pracował w Zarządzie Miejskim oraz w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Podczas II wojny światowej ze względu na chorobę płuc nie został zmobilizowany. Studia ukończył w 1945 roku.
Po wojnie pracował w Poznańskiej Dyrekcji Odbudowy, następnie w delegaturze Ministerstwa Budownictwa w Poznaniu. Pracował przy odbudowie zabytków zniszczonych podczas wojny. Dzięki niemu został odnaleziony oryginalny pręgierz ze Starego Rynku w Poznaniu. Miał udział w rozwoju poznańskich biur projektowych, m.in. Miastoprojektu.
W 1956 roku otrzymał stypendium doktoranckie Zakładu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Pracownikiem Uniwersytetu Poznańskiego został w 1957, a w 2 lata później uzyskał stopień doktora nauk prawnych (dysertacja pod tytułem: Sądownictwo miasta Poznania do końca XVI wieku) i został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W latach 1960–1964 był sekretarzem komisji stypendiów fundowanych Wydziału Prawa UAM. W stopniu docenta (ówczesny odpowiednik doktora habilitowanego) od 7 października 1963 roku, w pół roku później (1 marca 1964) uzyskał awans ze stanowiska adiunkta na docenta etatowego, a w 1965 nagrodę II stopnia Ministra Szkolnictwa Wyższego za pracę habilitacyjną Poznańskie prawo karne do końca XVI wieku. W 1970 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego został mu nadany 30 września 1976.
Otrzymał też 6 nagród indywidualnych i jedną zespołową Ministra Edukacji Narodowej, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 10-lecia Polski Ludowej, a w 1984 Odznakę „Zasłużony Nauczyciel PRL”.
Spoczywa w Alei Zasłużonych cmentarza junikowskiego.
Publikacje (wybór) Adaptacja baszt w Poznaniu – dzieło J. B. Quadro (1954) Ortyle sądów wyższych miast wielkopolskich: z XV i XVI wieku (1959) Sądownictwo miasta Poznania do końca XVI wieku (1961) Poznańskie prawo karne do końca XVI wieku (1963) Poznańska księga prawa magdeburskiego i miśnieńskiego (1964) Wilkierze poznańskie. Cz. 1 (1966), Cz. 2 (1968), Cz. 3 (1969) Wojewódzkie sądy administracyjne w Drugiej Rzeczypospolitej (1976) Kodeks przywilejów Poznania w XIV wieku (1978) Materiały źródłowe do dziejów Konina (1980) Archeologia prawna Polski (1982) Archeologia prawna Europy (1989) Gdańska archeologia prawna (1993) Przywileje miasta Poznania XIII–XVIII wieku (1994)
Przypisy
Linki zewnętrzne Witold Maisel w Bibliografii historii polskiej
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy historycy prawa Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Zmarli w 1993