Wincenty Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. w 1835 na Podolu wołyńskim (w powiecie mohylewskim), zm. przed 31 marca 1869 w Maryanówce) – polski ziemianin, chemik.
Życiorys Początkowo starannie edukowany w domu ukończył w 1857 roku z odznaczeniem Gimnazjum Richelieugo w Odessie. Był chemikiem amatorem. W 1859 roku założył Towarzystwo Lekarzy Podolskich w Kamieńcu Podolskim.
W 1862 roku udostępnił swoje mieszkanie w Kamieńcu Podolskim na siedzibę tajnego Komitetu Podolskiego.
Po powstaniu styczniowym wyjechał do Heidelbergu, gdzie odbył studia uniwersyteckie i uzyskał doktorat z zakresu filozofii i nauk przyrodniczych w 1867 roku na tamtejszym uniwersytecie. Prowadził badania nad odkrytym przez siebie kwasem pirotrójgronowym. Prezentował wyniki swoich badań m.in. w 1867 roku na posiedzeniu Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, którego był członkiem.
Życie rodzinne Był synem Piotra Stadnickiego i Ignacji z domu Woronieckiej. Miał rodzeństwo: Kamilę, matkę m.in. Witolda Czetwertyńskiego, Amelię (Amalię), Olgę Aleksandrę, matkę błogosławionego Jana Beyzyma, Zuzannę, Mikołaja Piotra, oficera armii rosyjskiej i Tomasza, oficera armii rosyjskiej.
Ożenił się z Lucyną Swaryszowską. Nie pozostawił potomstwa. Lucyna Stadnicka była pisarką i publikowała prace dotyczące etnografii Podola.
Stadnicki po nagłej śmierci w Maryanowie został pochowany w pobliskim Snitkowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Krakowskiego Kategoria:Polscy chemicy Wincenty Stadnicki Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1869