Kopalnia otworowa – rodzaj zakładu górniczego, w którym złoże kopaliny użytecznej eksploatuje się z głębi ziemi za pomocą specjalnie przygotowanych i uzbrojonych odwiertów wiertniczych.
Proces eksploatacji złoża odbywa się przez wcześniejsze udostępnienie złóż otworem wiertniczym z powierzchni. Czynnik wydobywczy stanowią media technologiczne (rozpuszczalniki, nośniki ciepła, bakterie, itd.) migrujące przez eksploatowane złoże. Wtłaczanie do złoża mediów i odprowadzanie kopaliny na powierzchnię odbywa się bardzo często tym samym odwiertem. Odwiertami eksploatuje się m.in. złoża siarki (przy użyciu metody Frascha), soli kamiennej i potasowej, gazu ziemnego, wód mineralnych, ropy naftowej.
Eksploatację złoża prowadzi się metodami opartymi na procesach: chemicznych: ługowanie, zgazowanie. fizycznych; termiczne wytapianie, wibracyjne urabianie. biochemicznych: bakteryjne ługowanie. Procesy zmieniają stan skupienia kopaliny lub składnika użytecznego na ciekły lub gazowy.
Kopalnie otworowe w Polsce Polskie otworowe kopalnie soli: czynne Inowrocławskie Kopalnie Soli Solino: Kopalnia Soli Mogilno w Przyjmie Kopalnia Soli Góra w Radojewicach historyczne Otworowa Kopalnia Soli Łężkowice w Łężkowicach, działająca w latach 1968–1987; należała do Kopalni Soli Bochnia Kopalnia Otworowa Barycz działająca w latach 1924–1998; należała do Kopalni Soli Wieliczka
Przypisy
Bibliografia
Köhsling J.; Wykorzystanie specjalnych metod w otworowej eksploatacji soli; Zeszyty Naukowe: Górnictwo;AGH; Kraków; 1989 r.; 148, 201–212.
Smalcerz W; Poradnik górnika; Wyd. P.P.U.H. "Marttom"; Sosnowiec;2008 r.;
Kategoria:Kopalnie