Atrybucja (łac. attributio danie, przydzielenie komuś czegoś)Słownik Wyrazów Obcych PWN. – przypisywanie czegoś komuś lub czemuś. atrybucja w sztuce – przypisanie dzieła sztuki o nieznanym autorstwie konkretnemu artyście czy szkole. atrybucja w psychologii – upatrywanie przyczyn jakichś zachowań w cechach charakteru, potrzebach danej osoby lub w uwarunkowaniach społecznych i środowiskowychSłownik Języka Polskiego PWN.. W psychologicznych teoriach atrybucji – atrybucje (atrybucje przyczynowe) to wnioskowanie o przyczynach zdarzeń – zwłaszcza o przyczynach swojego bądź cudzego zachowania – przez „zwykłych” ludzi (psycholodzy badają, jak to ludzie robią i jakie są skutki różnych atrybucji)Friedrich Forsterling: Atrybucje. Podstawowe teorie, badania i zastosowanie, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2005, .Słownik HR.. atrybucja w językoznawstwie) – połączenie rzeczownika z przymiotnikiem, który w tym połączeniu pełni funkcję przydawki (atrybutu), np. czarny koń. atrybucja w klimatologii – określenie przyczyn zmiany klimatu lub związku zjawiska ekstremalnego (np. cyklonu tropikalnego, fali upałów, suszy) z globalną zmianą klimatu spowodowaną przez człowieka atrybucja w prawie, termin przestarzały – prawo przysługujące jednostce albo instytucji; kompetencja, zakres władzy, działania.
Przypisy
!