11 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (11 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej.
Dywizjon stacjonował w Kuźni Raciborskiej, podlegał dowódcy 1 Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej Kraju. Został rozformowany w 1990 roku.
Historia Zgodnie z rozkazem MON nr 005/Oper. z dnia 28 stycznia 1961, następnie zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 i rozkazem dowódcy 1 Korpusu OPK Nr 0030/Org. z 26 marca 1962, przystąpiono do formowania 11 dywizjonu ogniowego artylerii rakietowej na bazie rozformowanych 96. i 89. pułków artylerii przeciwlotniczej.
Zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu był PZR SA-75 Dźwina.
Dywizjon włączony został w system dyżurów bojowych Wojsk OPK razem z 13 DA OPK w 1964 roku.
Dowódcy dywizjonu ppłk Ryszard Rząsa – 1962–1968 ppłk Bolesław Rabiec – 1968–1978 kpt. Antoni Kocot – 1978–1980 mjr Ryszard Żuk – 1980–1983 mjr Jan Kupiec – 1984–1985 ppłk Bogdan Nowak – 1985–1988 kpt. Krzysztof Fabianowski – 1988–1990
Podległość 13 Dywizja Artylerii Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1962–1967 1 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1967–1988 1 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej Kraju – 1988–1990
Bibliografia Infowsparcie Archiwum Sił Powietrznych
Kategoria:Rozformowane dywizjony rakietowe Obrony Powietrznej Kategoria:Historia Kuźni Raciborskiej Kategoria:Oddziały 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej