300px|thumb|III Zjazd Filozofów w Krakowie 24 września 1936. Od lewej: Zygmunt Zawirski, NN, Witold Rubczyński, Władysław Tatarkiewicz, Tadeusz Garbowski, Jan Łukasiewicz, Tadeusz Czeżowski, sekretarz zjazdu Marian Heitzman Marian Heitzman (ur. 20 października 1899 w Brodach, zm. 18 listopada 1964 w Saint Paul) – polski filozof i historyk filozofii w stopniu doktora habilitowanego. Docent na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Znawca filozofii europejskiej doby Renesansu. Adiunkt w Seminarium Filozoficznym UJ. Na uchodźstwie profesor McGill University w Montrealu i University of St. Thomas w Saint Paul w Minnesocie.
Życiorys Syn Henryka i Kazimiery z Szaynów. Od 1928 studia w ramach Seminarium Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładowca w Wyższym Studium Handlowym w Krakowie. Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został członkiem komitetu Polskiego Bloku Katolickiego. Po agresji III Rzeszy na Polskę od 5 września 1939 w Wojsku Polskim, po agresji ZSRR na uchodźstwie, w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Kierownik Wydziału Politycznego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Rządzie RP na uchodźstwie. Po układzie Sikorski-Majski attaché w Ambasadzie RP w Kujbyszewie, nadzorował delegatury terenowe ambasady w ZSRR, delegat Ambasady w Samarkandzie (1942)Paweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020, zbierał materiały dotyczące oficerów zaginionych w 1940, ofiar zbrodni katyńskiej. Autor pierwszego raportu w tym zakresie. Wydalony z ZSRR jako persona non grata w 1942 wraz z częścią personelu ambasady i jej delegatów okręgowych.
Po wojnie i demobilizacji pozostał na uchodźstwie. W latach 1945–1947 uczestniczył jako stypendysta w pracach sekcji filozoficznej Oxford Summer School. Następnie na emigracji w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Profesor McGill University w Montrealu i University of St. Thomas w Saint Paul w Minnesocie. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (1950).
Zmarł w Saint Paul i tam też jest pochowany.
Członek korporacji Akropolia, filister honorowy korporacji Arcadia.
Niektóre prace Stanisław Krzystanowic i jego polemika z Baconem Werulamskim, [w:] Reformacja w Polsce R. 5, Kraków 1928 Geneza i rozwój filozofji Franciszka Bacona, Kraków 1929 Jan Locke: Myśli o wychowaniu, przekład i wstęp Marian Heitzman, Warszawa-Lwów 1931., wyd. II Warszawa 2002, Studja nad akademją platońską we Florencji, Kraków 1933 L'agostinismo Avicenizzante e il punto di partenza della filosofia di M. Ficino, Firenze 1934 Witołd Rubczyński: (1864-1938), [w:] Przegląd Filozoficzny, Warszawa 1939 Collingwooda teoria poznania historycznego, [w:] Teki Historyczne, z. 4. Londyn 1948
Przypisy
Bibliografia Stanisław Portalski: Zarys Historii Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, PTNO Londyn 2009 Piotr Biliński: Marian Heitzman - badacz zbrodni katyńskiej, [w:] Arcana 2000 nr 2 (32) s. 32-38, Kraków 2000 Stanisław Ciesielski: Polacy w Kazachstanie w latach 1940-1946. Zesłańcy lat wojny. Wrocław 1996, Daniel Boćkowski: Czas nadziei.Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej w ZSRR i opieka nad nimi placówek polskich w latach 1940–1943, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk/Neriton Warszawa 1999,
Linki zewnętrzne Marian Heitzman na stronie Uniwersytetu Jagiellońskiego Marian Heitzman, Archiwum Korporacyjne
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie Kategoria:Politycy emigracyjni Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy historycy emigracyjni Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni władz RP na uchodźstwie w ZSRR Kategoria:Urzędnicy polskich ministerstw (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższego Studium Handlowego w Krakowie Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1964