Wiersz polityczny znany również jako wiersz dekapentasylabiczny (z greckiego: δεκαπεντασύλλαβος, dekapentasyllabos, '15-sylabiczny') – forma metryczna stosowana w poezji bizantyńskiej i greckiej począwszy od X wieku do przełomu XIX i XX wieku, a obecnie używana w poezji ludowej.
Charakterystyka Charakterystyczne cechy wiersza politycznego jest pisany białym wierszem, nie używa rymów każdy werset ma piętnaście sylab, z wyraźną cezurą po ósmej sylabie używa stopy jambicznej, złożonej z długiej i krótkiej sylaby o postaci —.
Przykład wiersz politycznego:
Τὰ μάτια σου 'ναι πέλαγος // καὶ θάλασσα μεγάληκι' ἀπέραντος ὠκεανός // κ' ἐγώ 'μαι τ' ἀκρογιάλι.
(Graficzne przedstawienie: — — — — // — — — )
Zastosowanie Nazwa "polityczny" nie ma żadnego związku z terminem "polityka" i nie odnosi się do treści utworu. Pochodzi od pierwotnego znaczenia greckiego słowa πολιτικός, cywilny i wskazuje, że wierszem tym pisano utwory przeznaczone dla osób świeckich, niemające charakteru religijnego.
Wierszem politycznym pisali: w XI wieku Michał Psellos, Filip Montrop, w XII wieku: Konstantyn Manasses, Teodor Prodrom, Łukasz Chrysoberges, Michał Glykas, Jan Tzetzes, w XIII wieku: Nicefor Blemmydes, Manuel Holobol, Konstantyn Anagnosta, w XIV wieku: Jerzy Lapetis, Konstantyn Hermoniak w XV wieku: Zotyk Paraspondyl, Stefan Sachlikis, Bergades, Emanuel Georgilas Limenites.
Wierszem politycznym zostały też napisane utwory anonimowe z XIII, XIV i XV wieku: Achilleida, Florios i Platzia Flore, Imberios i Margarona, Kallimach i Chrysorroe, Libistros i Rodamne, Niezwykła opowieść o Beltandrze i Chrysantzy, Opowieść o ciężko doświadczonym Apoloniuszu z Tyru, Stary rycerz, Legenda o poczciwym Ośle, Opowiadanie dla dzieci o czworonogich zwierzętach, Ornitolog.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Poezja bizantyńska P