Zbigniew Jerzy Siemiński (ur. 11 września 1931 w Koluszkach, zm. 17 września 2004 w Łodzi) – działacz opozycji, polonista, nauczyciel.
Życiorys Absolwent polonistyki Uniwersytetu Łódzkiego (1958). W październiku 1956 włączył się w działania niezależne, m.in. przemawiał na wiecu 23 października, w hali „Wimy”. Od 1958 pracował jako nauczyciel, najpierw w szkole podstawowej, następnie szkołach średnich w Łodzi. W 1970 zainicjował napisanie listu w obronie stoczniowców – ofiar protestu w Grudniu tego roku na Wybrzeżu, który podpisali jego uczniowie z łódzkiego Liceum dla pracujących. Był także sygnatariuszem listów protestujących przeciwko zmianom w Konstytucji PRL, wysłanych w styczniu i lutym 1976. W latach 1976-1979 bezrobotny pozbawiono go zatrudnienia z przyczyn politycznych, uniemożliwiając pracę w szkolnictwie lub instytucjach kultury. Ponownie został bezrobotnym w latach 1982–1986. Od 1986 nauczyciel w Zawodowej Szkole Mechanicznej nr 3 w Łodzi. Od 1988 na emeryturze.
Był współzałożycielem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, sygnatariuszem pierwszego oświadczenia ROPCiO z marca 1977, uczestniczył w ogólnopolskich spotkaniach Ruchu, od 1979 współpracował z Grupy Anty-Berufsverbot, prowadził dyżury interwencyjne w swoim mieszkaniu. W 1981 został przywrócony do pracy. Po ogłoszeniu staniu wojennego został w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 internowany. Do maja 1982 przebywał w Zakładzie Karnym w Sieradzu.
Bibliografia Zbigniew Jerzy Siemiński na stronie Encyklopedia Solidarności
Grzegorz Waligóra Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela 1977–1981, wyd. IPN, Warszawa 2006, według indeksu
Kategoria:Działacze ROPCiO Kategoria:Sygnatariusze protestów przeciwko zmianom w konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1975/1976 Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2004