Gołąbek brudny (Russula illota Romagn.) – gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Henri Charles Louis Romagnesi w 1954 r. Synonim nazwy naukowej: Russula laurocerasi var. illota (Romagn.) R. Heim 1957. Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1991 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 5–16 cm, za młodu kulisty o płowej barwie, później spłaszczony i nieco wklęsły, o barwie rdzawo-żółto-brązowej z rdzawymi plamami. W stanie wilgotnym jest śluzowaty, silnie lepki i szarofioletowy, w stanie suchym bardzo plamisty. Brzeg ostry i cienki, skórki nie da się oddzielić od miąższu Blaszki Średnio gęste; niektóre są nieco rozwidlone, czasami przy trzonie występują anastomozy. Początkowo są białawe, później nieco rdzaw, w końcu brudnobrązowe lub brązowofioletowe. Na ich ostrzach znajdują się pojedyncze punkciki brązowej barwy. Trzon Wysokość 4–10, grubość 1–3,7 cm, kształt cylindryczny, często zwężony u podstawy. Początkowo jest pełny, później komorowaty. Powierzchnia początkowo biała z drobnymi brązowymi punkcikami (dostrzegalnymi przez lupę), później żółtobrązowa lub brudnobrązowa. Miąższ Elastyczny, biały lub biało cytrynowy, O zapachu gorzkich migdałów Wysyp zarodników Jasnokremowy. Zarodniki brodawkowato-kolczaste, o rozmiarach 7–8,5 × 6–7 μm. Gatunki podobne Gołąbek gorzkomigdałowy (Russula grata) pachnie także gorzkimi migdałami, nie ma jednak punktowanych ostrzy blaszek, a barwą kapelusza przypomina gołąbka śmierdzącego (Russula foetens). Blaszki po roztarciu pachną niemiło.
Występowanie Występuje głównie w południowej i zachodniej Europie, gdzie rośnie w lasach liściastych (pod bukami) oraz w lasach iglastych. W Polsce nie występuje.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate