Jarząb amerykański (Sorbus americana Marshall) – gatunek drzewa należącego do rodziny różowatych. Występuje naturalnie w środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej.
Rozmieszczenie geograficzne Rośnie naturalnie w środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej. W Kanadzie jest spotykany w prowincjach Nowy Brunszwik, Nowa Szkocja, Ontario, Wyspa Księcia Edwarda i Quebec oraz na wyspie Nowa Fundlandia. W Stanach Zjednoczonych występuje w Connecticut, Georgii, Illinois, Massachusetts, Marylandzie, Maine, Michigan, Minnesocie, Północnej Karolinie, New Hampshire, New Jersey, stanie Nowy Jork, Pensylwanii, Rhode Island, Południowej Karolinie, Tennessee, Wirginii, Vermoncie, Wisconsin i Wirginii Zachodniej.
Morfologia Pokrój Drzewo o krótkim pniu lub krzew wysokości 10 metrów. korona okrągława, spłaszczona. Pąki są czerwieńsze niż u jarzębu pospolitego (Sorbus aucuparia) z nieco lepkimi, owłosionymi wyłącznie na końcówkach łuskami. Liście Młode listki są owłosione, lecz szybko tracą włoski na spodniej powierzchni. Jesienią przybierają złocistożółtą barwę. Kwiaty Zebrane w nagie podbaldachy średnicy około 14 centymetrów. Owoce Barwy szkarłatnoczerwonej, średnicy 4-8 milimetrów. Bardzo gęsto osadzone.
Biologia i ekologia Kwitnie w maju i czerwcu.
Przypisy
Kategoria:Różowate