Michael Jack Schmidt (ur. 27 września 1949) – amerykański baseballista, który występował na pozycji trzeciobazowego przez 18 sezonów w Philadelphia Phillies.
Przebieg kariery 8 czerwca 1971 roku został wybrany w 2. rundzie draftu przez Phillies i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu. W Major League Baseball zadebiutował 12 września 1972 roku. Dwa lata później wystąpił po raz pierwszy (z dwunastu) w Meczu Gwiazd MLB. W 1980 roku został jednogłośnie wybrany MVP National League. W tym samym sezonie Phillies po raz pierwszy wygrali World Series, a Schmidt został wybrany MVP finałów.
W 1983 podczas obchodów 100. rocznicy powstania zespołu Philadelphia Phillies, został wybrany przez fanów najlepszym zawodnikiem w historii klubu. W sezonie 1983 przewodził w zespole w klasyfikacji średniej uderzeń (0,467), a Phillies ponownie awansowali do World Series, w których ulegli Baltimore Orioles w pięciu meczach.
18 kwietnia 1987 roku w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates zdobył 500. home runa w karierze; był to zwycięski home run w tym spotkaniu. W 1989 roku po kontuzji kolana, którą odniósł rok wcześniej postanowił zakończyć karierę. W 1995 został wybrany do Galerii Sław Baseballu.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło2× MVP National League 1954, 19653× MVP National League 1980, 1981, 198612× All-Star 1974, 1976, 1977, 1979, 1980, 1981,1982, 1983, 1984, 1986, 1987, 198910× Gold Glove Award 1976–1984, 19866× Silver Slugger Award 1980–1984, 1986Zwycięzca w World Series 1980 World Series MVP 1980 Lou Gehrig Memorial Award1983Major League Baseball All-Century Team Baseball Hall of Fame od 1995# 20 zastrzeżony przez Phillies1990
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Philadelphia Phillies Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1949