III Symfonia Es-dur Op.10, BK41 – symfonia skomponowana przez Antonína Dvořáka w 1873 roku.
thumb|250px|upright|Pierwsza strona autografu partytury III Symfonii Es-dur Dvořáka
Historia Rok 1873 jest dla Dvořáka szczególnie ważny. W marcu tego roku ma miejsce wykonanie, napisanego w 1872 roku, hymnu Spadkobiercy Białej Góry, Op.30, które stało się pierwszym sukcesem kompozytoraEncyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492.. Po tym wydarzeniu Dvořák zrewidował (częściowo zniszczył) swój dotychczasowy dorobek kompozytorski i wprowadził nową numerację opusową. 17 listopada 1873 roku Dvořák wziął ślub z Anną ČermákovąJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 50; Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492.. Wykonanie III Symfonii Es-dur odbyło się 30 marca 1874 roku w Pradze pod dyr. Bedřicha Smetany. W tym samym czasie Dvořák przyjmuje posadę organisty w kościele św. Wojciecha w PradzeJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 51; Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492.. Dvořák otrzymał w 1874 roku przyznawane przez austriackie Ministerstwo Kultury i Oświaty państwowe stypendium artystyczneJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 52; Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492. jako muzyk otrzymując całą kwotę przeznaczoną również dla sztuk plastycznych i dla literaturyJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 50.. Do podania były załączone III Symfonia Es-dur i IV Symfonia d-moll.
Części utworu I Allegro moderato II Adagio molto. Tempo di Marcia III Finale: Allegro vivace
Z wyjątkiem III Symfonii, symfonie Dvořáka mają układ czteroczęściowy. Niewykluczone jednak, że III Symfonia była planowana jako czteroczęściowaJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 279.. III Symfonia Es-dur, Op.10 jest bez wątpienia najwybitniejszym z powstałych wówczas dzieł kompozytoraChylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik Koncertowy, PWM, Kraków, 1991, późn. w Chylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik po muzyce koncertowej, tom I A-Ł, PWM, Kraków, 2007, s. 275..
Bibliografia Berkovec Jiří – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976. Chylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik koncertowy, PWM, Kraków, 1991, późn. w Chylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik po muzyce koncertowej, tom I A-Ł, PWM, Kraków, 2007. Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Symfonie Antonína Dvořáka