Ludwik Falk (ur. 30 września 1872 w Lipawie (Łotwa), zm. ?) – lekarz łódzki pochodzenia żydowskiego.
Rodzina Syn Józefa, kupca i działacza społecznego i Szyfry Michelson.
Nauka i studia Po ukończeniu gimnazjum i szkoły muzycznej w Lipawie studiował na uniwersytecie w Dorpacie i Uniwersytecie w Berlinie, gdzie w 1897 r. uzyskał tytuł doktora medycyny. Przez pewien czas był asystentem w klinice słynnego dermatologa i wenerologa prof. Alberta Neissera we Wrocławiu.
Praca zawodowa i służba wojskowa Przybył do Łodzi i tu rozpoczął prywatną praktykę lekarską. Wkrótce jednak został powołany do służby wojskowej - uczestniczył jako lekarz wojskowy w wojnie rosyjsko-japońskiej (1904–1905).
Po demobilizacji przybył do Łodzi i wspólnie z Zygmuntem Golcem i Stanisławem Jelnickim, założył przy ul. Wólczańskiej 36 prywatną lecznicę chorób skóry, dróg moczowych i chorób wenerycznych. W 1910 r. przywiózł z Frankfurtu nad Menem wynaleziony przed rokiem przez Paula Ehrlicha preparat krętkobójczy salwarsan „606”, stanowiący przełom w leczeniu chorób wenerycznych. Oprócz typowej działalności leczniczej prowadzono w lecznicy także swoiste badania profilaktyczne - „badanie mamek i służby na syfilis z wydaniem odpowiednich świadectw”Łódzki przewodnik medyczny, Łódź 1909.
Po wybuchu I wojny światowej został ponownie zmobilizowany, służył w armii rosyjskiej na froncie wschodnim. Po demobilizacji od 1918 r. znów praktykował jako lekarz w Łodzi.
Działalność społeczna Oprócz pracy zawodowej udzielał się społecznie, m.in. jako współzałożyciel i wieloletni wiceprzewodniczący Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego i Literackiego „Hazomir” (1906–1910), Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Gimnastyczno-Sportowego oraz Komitetu Wykonawczego Centralnego Związku Żydowskich Towarzystw Gimnastyczno-Sportowych Rzeczypospolitej Polskiej w ŁodziInformator m. Łodzi z kalendarzem na rok 1919, Wydany nakładem Magistratu m. Łodzi, Łódź 1919, s. 234. Uczestniczył aktywnie w towarzystwie dobroczynnym „Linas Hacedek”.
Działalność dziennikarska Pisywał do gazet; był recenzentem muzycznym łódzkiej gazety „Neue Lodzer Zeitung”, publikował też w berlińskim czasopiśmie „Die Musik”. Zamieszczał też liczne artykuły naukowe z dziedziny medycyny, głównie w niemieckiej prasie fachowej.
Adresy zamieszkania W 1920 i 1937 r. mieszkał przy ul. Nawrot 7Informator m. Łodzi z kalendarzem na rok 1920, Opracowany i wydany przez Wydział Statystyczny Magistratu m. Łodzi, Łódź 1920, s. 502Księga adresowa m. Łodzi (…) Rocznik 1937-1939. Łódź 1937[?] dz. II Wykaz mieszkańców m. Łodzi s. 109.
W getcie łódzkim był członkiem II Rady, ukonstytuowanej w lutym 1940 r. Data i miejsce śmierci nieznane.
Żonaty z Julią Klein, ur. 10 czerwca 1885 r. w Mitawie. W getcie łódzkim mieszkali przy ul. Franciszkańskiej 107.
Przypisy
Bibliografia
Fijałek Jan Indulski Janusz, Opieka zdrowotna w Łodzi do roku 1945 Studium organizacyjno-historyczne, Łódź 1990,
Dzieje Żydów w Łodzi 1820-1944. Wybrane problemy. Pod redakcją Wiesława Pusia i Stanisława Liszewskiego Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 1991, ,
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy wenerolodzy Kategoria:Lekarze związani z Łodzią Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Lipawie Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Członkowie Judenratów