Wilhelmina „Mina” Wylie (ur. 27 czerwca 1891 w North Sydney, zm. 6 lipca 1984 w Sydney) – jedna z dwóch pierwszych, obok swojej przyjaciółki Fanny Durack, uczestniczek igrzysk olimpijskich z Australii. Na igrzyskach w 1912 roku zdobyła srebrny medal w pływaniu, reprezentując Australazję.
Wczesne lata Wylie dorastała w Coogee, gdzie jej ojciec Henry Wylie wybudował Wylie's Baths w 1907 roku. Łaźnia ta jest najstarszą morską łaźnią publiczną w Australii.
Kariera Po rywalizacji z Durack w Mistrzostwach Australii i Mistrzostwach Nowej Południowej Walii w sezonie 1910/1911, obie przekonały oficjeli do wydania pozwolenia na start podczas igrzysk w Sztokholmie w 1912 roku, gdzie kobiece konkurencje pływackie pojawiły się po raz pierwszy. W konkurencji 100 m stylem dowolnym Durack zdobyła złoto, a Wylie – srebro, z czasem 1:25,40.
Rywalizowała w mistrzostwach Australii i mistrzostwach Nowej Południowej Walii od 1906 do 1934 roku, zdobywając 115 tytułów, wliczając wszystkie medale w stylach dowolnym, klasycznym i grzbietowym na mistrzostwach w 1911, 1922 i 1924 roku.
Wpisana na listę International Swimming Hall of Fame w 1975 roku.
Zobacz też Medalistki igrzysk olimpijskich w pływaniu
Przypisy
Bibliografia
'Too much Boldness and Rudeness - Australia's first Olympic Ladies Swimming Team National Centre for History Education (Peter Cochrane) Olympic results
Kategoria:Australijscy pływacy Kategoria:Australijscy medaliści olimpijscy Kategoria:Australijscy olimpijczycy (Sztokholm 1912) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1912 Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1984