Manuel Tuñón de Lara (ur. 8 września 1915 w Madrycie, zm. 25 stycznia 1997 w Lejonie (Biskaja)) – hiszpański historyk.
Życiorys W 1932 roku wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży, w 1937 roku został dyrektorem szkoły kadr Młodzieży Socjalistycznej Unified. Pod koniec wojny domowej w Hiszpanii był internowany w obozie koncentracyjnym. W 1946 roku uciekł do Paryża, aby uniknąć prześladowań w związku z jego członkostwem w Unii Wolnych Intelektualistów. W Paryżu ukończył studia z historii. Jest autorem licznych artykułów, które ukazywały się w różnych publikacjach komunistycznych na całym świecie.
W 1964 został profesorem i szefem instytutu historii i literatury hiszpańskiej na Uniwersytecie w Pau.
Po śmierci Francisco Franco, Tuñón de Lara wrócił do Hiszpanii i kontynuował pracę jako profesor Uniwersytetu Balearów i Uniwersytetu Kraju Basków.
Publikacje Espagne (1955) From Incas to Indios (1956) El movimiento obrero en la historia de España (1962) Variaciones del nivel de vida en España (1965) Introducción a la historia del movimiento obrero (1965) La España del siglo XX (1965) Antonio Machado, poeta del pueblo (1967) Medio siglo de cultura española (1970) Estudios sobre el siglo XIX español (1971) Metodología de la Historia social de España (1973) La España del siglo XIX (1974) La Segunda República (1976) Luchas obreras y campesinas en la Andalucía del siglo XX : Jaén (1917-1920) : Sevilla (1930-1932) (1978) España bajo la dictadura franquista (1980) Tres claves para la Segunda República (1985) Historia de España (editor) (1988) Comunicación y cultura durante la II República y la Guerra Civil (1990)
Kategoria:Hiszpańscy historycy Kategoria:Internowani w latach 1918–1939 Kategoria:Internowani w Hiszpanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kraju Basków Kategoria:Zmarli w 1997