Antoni Kamiński (ur. 1797 w Raczunach, zm. 1885) – polski pedagog i pisarz.
Życiorys Był synem Jerzego Kamińskiego i Marii Świebody. Do 1818 uczył się w szkole powiatowej księży bazylianów. W 1818 został dozorcą przy szpitalu wojennym w Borunach i Smorgoniach.
Po 1825 był słuchaczem kursów na Uniwersytecie Wileńskim, na Wydziale Nauk Fizyczno-Matematycznych. W 1825 Uniwersytet wybrał go na adiunkta w Katedrze Mineralogii Uniwersytetu w Charkowie, ale nie został tam zatrudniony gdyż należał do Towarzystwa Filaretów. W 1827 roku został wysłany do Kamieńca Podolskiego, gdzie pracował jako nauczyciel fizyki i nauk przyrodniczych. Zdymisjonowany w 1832.
Od 1856 mieszkał na stałe w Wilnie, gdzie udzielał lekcji w domach prywatnych i rządowych dla panien.
Publikacje Arytmetyka (2 części, 1826, Wilno, wydana przez Marcinkowskiego) Geografia z tablicami (2 części, 1826, Wilno, wydana u Zawadzkiego) Tablice arytmetyczne (1827, Wilno, wydana przez Marcinkowskiego) Abecadinik Witolda (1841, Kamieniec Podolski) Gramatyka języka polskiego obszerna i skrócona (1858, Wilno) Sto bajeczek z różnych autorów wyjęte (1860, Wilno, Kirkor) Pacierz (1860, wydany u Syrkina) Abecadnik Odrowąża (1860, Wilno) Zasady arytmetyki dla ułamków po polsku i rosyjsku, dla przychodzących panien (1861, Wilno, wydane u Blumowicza) Kratkaja wsieobszczaja geografia dla gimnazjum panien (1861, Wilno, wydana u Blumowicza) Algebra elementarna (1879, Warszawa)
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Antoniego Kamińskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Członkowie Zgromadzenia Filaretów Kategoria:Polscy nauczyciele domowi Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1797 Kategoria:Zmarli w 1885