Brachyarthrum limitatum – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny tasznikowatych i podrodziny Phylinae, jedyny z monotypowego rodzaju Brachyarthrum. Zamieszkuje Europę i północną część Azji. Jest drapieżnikiem bytującym na osikach.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1852 roku przez Carla Henrika Bohemana na podstawie okazu z Gusum w Szwecji pod nazwą Phytocoris nigriceps. Okazała się ona jednak młodszym homonimem nazwy wprowadzonej w 1829 roku przez Carla Fredrika Falléna. W związku z tym za ważny uznaje się epitet wprowadzony wraz z rodzajem w 1858 roku przez Franza X. Fiebera. Lokalizacja typowa leży w tym przypadku w Bohemii.

Morfologia Pluskwiak o ciele długości od 4,3 do 4,8 mm, w zarysie podługowato-owalnym u samic i bardziej wydłużonym u samców, z wierzchu porośniętym cienkimi, jasnymi włoskami. Kłujka sięga ku tyłowi poza środkową parę bioder. Ciemię samca jest nieco węższe, a samicy nieco szersze niż średnica oka. Dymorfizm płciowy zaznacza się także w ubarwieniu. Samce są z wierzchu brązowe do brązowoczarnych z czarną głową, jasnym przednim płatem przedplecza oraz żółto lub czerwonożółto rozjaśnioną przednią częścią klinika półpokryw. Samice są jasnobrązowe do czerwonawobrązowych z rozjaśnieniem pośrodku wierzchu czarnej głowy oraz jednobarwnymi przedpleczem, tarczką i półpokrywami. Obie płcie cechują się czarnymi lub ciemnoczerwonymi czułkami, czarnymi spodem tułowia i odwłokiem oraz żółtawymi do pomarańczowych odnóżami z brunatnymi kolcami na goleniach. Długość drugiego członu czułków jest półtorakrotnie większa niż tylnego brzegu przedplecza. Stopy tylnej pary mają człon trzeci dłuższy od drugiego.

Ekologia i występowanie thumb|Imago na liściu Owad ten bytuje na osikach, gdzie przypuszczalnie poluje na mszyce i larwy stonkowatych. Owady dorosłe obserwuje się od początku czerwca do początku sierpnia. Na świat przychodzi jedno pokolenie rocznie. Jaja są stadium zimującym.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Polski, Czech, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Słowenii oraz północy europejskiej części Rosji, w Azji zaś z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji oraz Mongolii.

W Polsce owad skrajnie rzadki. Odnajdywano go na południu kraju przed drugą wojną światową. Potem nie widziany był przez ponad pół wieku. Ponownie odnaleziony został dopiero w 2020 roku w Krakowie. W Niemczech spotykany jest sporadycznie, częściej na północy niż na południu. W Austrii znany jest wyłącznie z doniesień historycznych. W Szwajcarii wykazany został z pojedynczego stanowiska w Lugano. W Wielkiej Brytanii jest dość szeroko rozpowszechniony na terenie południowej i środkowej Anglii.

Przypisy

Kategoria:Tasznikowate Kategoria:Pluskwiaki Azji Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku