Ulica Masztalarska (d. Zaułek KatarzyńskiZbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania. Część 2, Wydawnictwo Kwartet, Poznań, 2006, s. 65-66, ) – ulica w Poznaniu położona na Starym Mieście, na osiedlu Stare Miasto; na północ od Starego Rynku.
Historia mały|left|Scena na Piętrze Ulica doprowadzała w przeszłości do kościoła i klasztoru dominikanek (katarzynek). W XIX wieku istniało oryginalne przejście nad ulicą w kształcie łuku łączące klasztor z domem kapelana. Po I wojnie światowej obiekty klasztorne i kościół przejęli salezjanie, a odnowił je Maksymilian Garstecki. Nazwa ulicy została powzięta od dużego placu, na którym stał tabor miejski, a zajmowali się nim masztalerze.
Pod nr 8 (w oficynie) w latach międzywojennych mieściła się restauracja Jarockiego, która służyła za miejsce zebrań organizacji politycznych, robotniczych, artystycznych i sportowych. 16 marca 1932 na jednym z takich zebrań przemawiał Stanisław Dubois. Po wojnie, pod tym numerem od 22 marca 1945 mieścił się Komitet Dzielnicowy Śródmieście PPR, przeniesiony z kamienicy przy ulicy Mielżyńskiego 3Dominik Nosiadek, Niby tylko cztery lata, w: Pierwsze lata. Wspomnienia poznaniaków o latach 1945-1948, Wydawnictwo Poznańskie, 1980, ss.149,156, . W kamienicy pod numerem 8A odbyło się w dniu 31 października 1926 zebranie założycielskie Polskiego Związku Hokeja na Trawie, co upamiętnia stosowna tablica z 2006informacja na tablicy in situ. Na narożniku ul. 23 Lutego stała obecnie nieistniejąca kamienica z cukiernią żydowskiego przedsiębiorcy Ludwika Hirschlika, która była celem antysemickich pochodów studenckich, kończących się niejednokrotnie wybiciem szyb.
Przebieg i charakter Swój bieg zaczyna od skrzyżowania z ulicą Wroniecką, następnie idąc w kierunku zachodnim ostro skręca na południe i dochodzi do skrzyżowania ulic Rynkowej/Kramarskiej/23 Lutego. Przy skrzyżowaniu z ulicą Wroniecką znajduje się kościół Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych ufundowany w 1282.
Przy niej swoją siedzibę ma Estrada Poznańska i Scena na Piętrze, gdzie w czasach PRL siedzibę miał kabaret TEYEstrada Poznańska, jak również przy jej północnej części stoi budynek straży pożarnej z 1887.
Od 2010 ul. Masztalarska, będąca ulicą jednokierunkową, jest dostępna w obu kierunkach dla ruchu rowerowego.
Nazwa Od XIX wieku ulica figuruje jako Marstallstrasse zamiennie z polską nazwą MasztalarskaPlan Poznania 1938. Podczas okupacji przemianowana na niemiecką nazwę MarstallstrassePosen 1940. Po wojnie, w 1946, przywrócono pierwotną polską nazwęPlan Poznania 1950.
Obiekty Opisane obiekty przy ul. Masztalarskiej: Strażnica pożarowa Skwer Romana Wilhelmiego Skwer Włodzimierza Dworzaczka Pomnik Romana Wilhelmiego (na skwerze jego imienia) Pomnik Klemensa Janickiego Scena na Piętrze
Przypisy Henryk Kondziela, Marian Olszewski: Miejsca pamiątkowe związane z dziejami ruchu robotniczego w Poznaniu w: Kronika Miasta Poznania 2/1966, s. 43; on-line:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Masztalarska Kategoria:Stare Miasto (Poznań)