Lekcjonarz 6 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 6 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim i arabskim z XIII wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219..
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Dziejów Apostolskich, Listów Pawła, Psalmów oraz niewiele lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 275 pergaminowych kartach (19 cm na 13,5 cm).
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 18 linijek w kolumnie.
W Mateuszu 23,35 fraza υιου βαραχιου (syn Barachiasza) została opuszczona, w czym jest zgodny z Kodeksem Synajskim, 59, ℓ 13, ℓ 185 oraz cytatami Euzebiusza.
Historia Według kolofonu rękopis sporządzony został w roku 1265. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein oraz Dermount.
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Lejdzie (Or. 243) w Lejdzie.
Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Jacobus Dermout, Collectanea Critica in Novum Testamentum, Leiden 1825. W. J. de Jonge, Joseph Scaliger's Greek – Arabic Lectionary, Quaerendo 5 (Amsterdam, 1975), pp. 143–172. Anton Baumstark, Das Leydener griechisch-arabische Perikopenbuch für die Kar- und Osterwoche, Oriens Christ II, 4 (1915), pp. 38–58.
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XIII wieku