Wypędzenie Joachima ze świątyni – fresk autorstwa Giotto di Bondone namalowany ok. 1305 roku dla kaplicy Scrovegnich w Padwie.
Pierwszy z 40 fresków namalowanych przez Giotta w kaplicy Scrovegnich należący do cyklu scen przedstawiających życie Joachima i Anny, rodziców Marii, oraz Chrystusa. Historia rodziców Marii i jej samej pochodziła głównie z trzynastowiecznej Złotej legendy autorstwa Jakuba de Voragine'a oraz z Protoewangelii Jakuba z II wieku. Fresk obrazuje wątek o wyproszeniu ze świątyni i wstydzie Joachima:
Scena rozgrywa się w otwartej przestrzeni świątyni jerozolimskiej otoczonej murkiem, z którego wznosi się cyborium oraz ambona. Widoczna architektura jest niekiedy porównywana do prezbiterium kościoła Santa Maria in Cosmedin. Podobna sceneria została wykorzystana w innym fresku Ofiarowanie Maryi w świątyni. Skrót perspektywiczny pozwala ujrzeć drugoplanowe postaci za ogrodzeniem. Joachim, odwrócony plecami do świątyni, odchodzi na pustynię.
Przypisy
Bibliografia Stefano Peccatori, Stefano Zuffi: Giotto, Wyd. HPS, Warszawa 2006,
Kategoria:Obrazy Giotta di Bondone Kategoria:Freski w kaplicy Scrovegnich Kategoria:Święty Joachim na obrazach Kategoria:Obrazy z motywami ze Złotej legendy