Wojciech Stanisław Bonenberg (ur. 1950) – polski architekt, urbanista, profesor doktor habilitowany inżynier, profesor zwyczajny Politechniki Poznańskiej, członek Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk (PAN), Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP), Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP) i Wielkopolskiej Izby Architektów oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
Życiorys Ukończył w 1973 roku studia na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Następnie rozpoczął pracę w Biurze Projektów „Mostostal” Zabrze, gdzie pracował do 1990 roku. Jednocześnie pracował jako nauczyciel akademicki na Politechnice Śląskiej, a następnie w Politechnice Poznańskiej i Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
W 1978 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych, zaś stopień doktora habilitowanego w roku 1988. Z dniem 1 marca 1989 roku został mianowany przez Ministra Edukacji Narodowej na stanowisko docenta. Decyzją Prezydenta RP z dnia 30 czerwca 2003 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.
W okresie działalności dydaktycznej pełnił wiele funkcji, m.in. kierownika Zakładu Architektury Miejsc Pracy i Rekreacji, dyrektora Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego oraz dziekana Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej.
W 2019 został członkiem Rady Doskonałości Naukowej I kadencji.
Autor ponad 100 realizacji z zakresu architektury użyteczności publicznej, architektury przemysłowej i mieszkaniowej, w tym wielu wyróżnionych i nagrodzonych. Do jego największych realizacji zalicza się transeuropejskie terminale: Terminal Świecko – Frankfurt nad Odrą, Terminal Koroszczyn – Terespol na trasie Moskwa – Paryż, oraz Terminal Olszyna – Forst na trasie Kijów – Wrocław – Strasburg. Brał udział w wielu konkursach architektonicznych w kraju i za granicą, oraz wykonał kilkanaście projektów realizowanych z funduszy europejskich (PHARE).
Promotor ponad 60 prac dyplomowych w zakresie architektury, a także promotor i recenzent 10 prac doktorskich i habilitacyjnych.
Członek Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk (PAN), Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP), Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP) i Wielkopolskiej Izby Architektów oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
27 października 2023 został doktorem honoris causa Politechniki KrakowskiejProf. Wojciech Bonenberg Doktorem Honoris Causa Politechniki Krakowskiej Politechnika Krakowska [dostęp 2026-05-13].
Mąż dr hab. inż. arch. Teresy Bardzińskiej-Bonenberg.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2013) „za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej, dydaktycznej i organizacyjnej, za osiągnięcia w praktycznym wykorzystaniu polskiej myśli technicznej”. Złoty Krzyż Zasług (2003) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”. Srebrny Krzyż Zasług Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2024) Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2014)
Źródło:Prof. dr hab. inż. arch. Wojciech Bonenberg [dostęp 2026-05-13]..
Nagrody
Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna III stopnia (1989)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej Kategoria:Członkowie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Kategoria:Członkowie Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN Kategoria:Członkowie Rady Doskonałości Naukowej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Urbanistów Polskich Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Krakowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Urodzeni w 1950