Hiperoksaluria – stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernie, przewlekle zwiększonym wydalaniem szczawianu z moczem (powyżej 40 mg/dobę, >0,5 mmol/1,73 m²/24h u dorosłych i .
Przyczyny pierwotne (genetycznie uwarunkowane) hiperoksaluria pierwotna typu I hiperoksaluria pierwotna typu II wtórne przyczyny jelitowe (nadmierne wchłanianie w jelitach) przewlekłe choroby jelit mukowiscydoza choroba Crohna dieta niskowapniowa (ograniczenie wapnia w diecie skutkuje wzmożonym wchłanianiem szczawianów z przewodu pokarmowego i hiperoksalurią oraz jest czynnikiem ryzyka rozwoju osteoporozy) zaburzenia naturalnej flory bakteryjnej jelit (bakterii degradujących szczawiany w przewodzie pokarmowym np. Oxalobacter formigenes) przyczyny pokarmowe (nadmierne spożycie)
Następstwa Hiperoksaluria może prowadzić do nawracającej kamicy moczowej lub postępującej nefrokalcynozy (wapnicy nerek).
Leczenie duża podaż płynów (>2 l/dobę) alkalizacja moczu (np.za pomocą leków zawierających cytryniany), która powoduje zwiększone wydalanie cytrynianu (cytrynian jest inhibitorem procesu krystalizacji szczawianu wapnia - helatuje jony wapnia) dieta z ograniczeniem soli (NaCl), która powoduje zmniejszenie wydalania =promotora procesu krystalizacji - wapnia dieta zmniejszająca spożycie szczawianów
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Diagnostyka laboratoryjna