Jan Pilecki herbu Leliwa (ur. ok. 1540, zm. w 1574 roku) – rotmistrz królewski, starosta horodelski w latach 1568–1574, stolnik przemyski w 1570 roku, poseł województwa bełskiego na sejm 1569 roku.
Syn Rafała Pileckiego i Anny Secygniowskiej. Na początku lat 60. XVI w. przebywał na dworze Zygmunta Augusta. Około 1570 roku ożenił się z Elżbietą Herburtówną. Mieli jedną córkę, Annę. Został jednym z opiekunów sierot o Świętopełku Bolestraszyckim.
Posiadał m.in. dobra klucza w Łące. Należał do nich m.in. Sokołów Małopolski, na lokację którego Pilecki uzyskał królewską zgodę. Uzyskał również zwolnienie z cła dla mieszczan należącego do niego Tyczyna.
Jako jeden z posłów, a więc przedstawicieli Korony Królestwa Polskiego, podpisał akt unii lubelskiej 1569 rokuAkta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 341..
Był wyznawcą kalwinizmuKazimierz Bem, Czynnik wyznaniowy w polityce nominacyjnej Stefana Batorego na starostwa grodowe w Koronie — początek kontrreformacji?, w: Kwartalnik Historyczny, r. 122, nr 3 (2015), s. 466..
Bibliografia Ludwik Kolankowski, Posłowie sejmów Zygmunta Augusta, w: Reformacja w Polsce, rocznik V, nr 17-18, Warszawa 1928 Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł. Kórnik 1992
Przypisy
Jan Pilecki Kategoria:Posłowie na sejm lubelski 1569 Kategoria:Rotmistrzowie królewscy Kategoria:Starostowie horodelscy Kategoria:Stolnicy przemyscy Kategoria:Sygnatariusze unii lubelskiej 1569 (Korona Królestwa Polskiego) Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1574